Uzasadnienie
W dniu 12 lutego 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniesioną w dniu 30 stycznia 2008 roku skargę K.Ch. na swoją decyzję z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako spadkobiercy za zaległości podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok.
W dniu 8 lutego 2008 roku do sądu wpłynął pochodzący od skarżącej wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach K.Ch. wskazała, iż jest wdową, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą 607 zł brutto z tytułu pobieranej przez nią emerytury. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu lokatorskim o powierzchni około 42 m 2, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Na utrzymanie dysponuje kwotą około 379 zł, która nie wystarcza jej na zakup leków oraz żywności wobec powyższego nie jest wstanie uiścić kosztów sądowych oraz ustanowić pełnomocnika z wyboru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
K. Ch. wskazała, iż jest wdową samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą 379 zł netto. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu lokatorskim o powierzchni około 42 m2, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.