Uzasadnienie
W dniu 12 lutego 2014 roku B.G. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] określającą skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w 2010 roku z odpłatnego zbycia nieruchomości. W skardze zawarty była wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na wezwanie sądu urzędowym formularzu PPF skarżąca wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek chorobowy z ZUS w wysokości ok. 850 zł netto. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 42 m2, w którym zamieszkuje, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania jej gospodarstwa domowego zamykają się kwotą ok. 670 zł (czynsz, energia elektryczna, telefon, telewizja). Dodatkowo ok. 150 zł wnioskodawczyni wydaje na leki z uwagi na swój zły stan zdrowia.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy B. G. wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek chorobowy z ZUS w wysokości ok. 850 zł netto. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 42 m2, w którym zamieszkuje, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania jej gospodarstwa domowego zamykają się kwotą ok. 670 zł. Dodatkowo ok. 150 zł wnioskodawczyni wydaje na leki. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (577 zł), stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uznać należało, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
dc.