Uzasadnienie
P. O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik i listopad 2010 roku, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za grudzień 2010 roku oraz uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w sprawie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2011 roku oraz określenia wysokości zwrotu podatku za luty 2011 roku.
W skardze tej skarżący, wnosząc o uchylenie powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, względnie uchylenie decyzji organów I i II instancji, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że jego sytuacja rodzinna i materialna nie pozwala mu zarówno na uiszczenie wpisu od skargi, jak i na zapłacenie należności wynikającej z tej decyzji. Podkreślił, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki dla jego utrzymania, a także utrzymania członków jego rodziny.
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2013 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpoznaniu zawartego w skardze wniosku podatnika o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jednakże po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego względu uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168).
Podkreślić przy tym należy, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208).
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty w skardze wniesionej na wskazaną wcześniej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik i listopad 2010 roku, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za grudzień 2010 roku oraz uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w sprawie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2011 roku oraz określenia wysokości zwrotu podatku za luty 2011 roku.
Uzasadniając wniosek skarżący ograniczył się wprawdzie jedynie do stwierdzenia, że jego sytuacja rodzinna i materialna nie pozwala mu zarówno na uiszczenie wpisu od skargi, jak i na zapłacenie należności wynikającej z tej decyzji. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje więc nieodwracalne skutki dla jego utrzymania i członków jego rodziny. Aczkolwiek analiza akt niniejszej sprawy potwierdza trudną sytuację materialną skarżącego i jego rodziny, mającą istotne znaczenie dla zasadności złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności z oświadczeń skarżącego zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że prowadzona przez niego działalność gospodarczo-usługowa podlega zawieszeniu. Aktualnie skarżący pozostaje bez pracy i nie osiąga żadnych dochodów. Jedyny zatem dochód 4-osobowej rodziny skarżącego stanowi świadczenie rehabilitacyjne jego żony w wysokości ok. 2.500 zł netto.
Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki na utrzymanie i podstawowe opłaty eksploatacyjne w kwocie ok. 1.990 zł, pozostałą część dochodu rodzina przeznacza na zakup żywności. W związku z kryzysem gospodarczym skarżący przestał spłacać raty kredytu zaciągniętego na zakup samochodu, przez co bank przejął na własność zakupiony samochód. Załączony wydruk z rachunku bankowego i załącznik do umowy kredytowej dotyczącej zakupu powyższego samochodu potwierdzają przy tym znacznej wysokości kwotę zadłużenia z tytułu zawartej umowy kredytowej.
W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że analiza powyższych twierdzeń skarżącego zawartych w jego uzasadnieniu oraz we wniosku o przyznanie prawa pomocy pozwala przyjąć, że sytuacja wnioskodawcy jest na tyle wyjątkowa, iż spełnienie świadczenia pieniężnego wynikającego z decyzji powodowałoby znaczną szkodę w utrzymaniu rodziny skarżącego, w rozumieniu przyjętym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, orzekł jak w sentencji.
AK.