Uzasadnienie
I SA/Łd 222/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z [...] r., w wyniku rozpoznania skargi E. M. uchylił decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z [...]r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne rolników. Jednocześnie zasądził od Skarbu Państwa - WSA w Ł. na rzecz pełnomocnika E. M. adw. J. G. kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (pkt 2 wyroku WSA).
Pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na zawarte w powyższym wyroku rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie:
- - art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). poprzez nieprawidłową ich wykładnię w sytuacji, gdy przedmiotem zaskarżenia w przedmiotowej sprawie była należność pieniężna;
- - art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust 1 pkt 1 lit a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w związku z § 6 pkt 4 cyt. rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy przedmiotem postępowania była należność pieniężna.
Mając na uwadze powyższe wniósł o zmianę postanowienia dotyczącego zwrotu kosztów postępowania i przyznanie od Skarbu Państwa - WSA w Ł. kwoty 2 400 zł tytułem zwrotu kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w tym zakresie do ponownego rozpoznania.
Postanowieniem z [...] r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku WSA w Ł. z [...] r.
W uzasadnieniu postanowienia NSA wskazał, że Sąd pierwszej instancji wydając - zawarte w pkt 2 wyroku - postanowienie o kosztach postępowania lakonicznie odniósł się do podstawy prawnej rozstrzygnięcia w tym zakresie ograniczając się do przywołania w tej mierze w uzasadnieniu wyroku art. 200 w związku z art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., czyli przytoczenia przepisów prawa jako jednego z elementów wymaganych przez art. 141 § 4 p.p.s.a. Zważono, że Sąd pominął jakąkolwiek argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości (240 zł) czyli nie wyjaśnił podstawy prawnej rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe stwierdzono, że brak uzasadnienia co do składników przyznanych kosztów oraz brak wyjaśnienia podstawy prawnej uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia w tej części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
W pierwszej kolejności należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 197 § 2 p.p.s.a. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej
Natomiast zgodnie z treścią art. 190 p.p.s.a., Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. "Związanie" dokonane przez ten sąd wykładnią ma szeroki zasięg, nie można bowiem oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Powyższe rozwiązania mają na celu usprawnienie i przyspieszenie postępowania. Komentowany przepis ma na celu zapewniać również jednolitość orzecznictwa" (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 577). Wojewódzki Sąd Administracyjny może odstąpić od zawartej w orzeczeniu NSA wykładni prawa jedynie w wyjątkowych sytuacjach, a w szczególności, gdy stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego należy stosować przepisy prawa odmienne od wyjaśnionych przez NSA, jak również w przypadku, gdy przy niezmienionym stanie faktycznym sprawy, po wydaniu orzeczenia zmienił się stan prawny" (vide – jak w poprzednim zdaniu).
Mając na uwadze powyższe, jak również fakt, iż jedynym powodem uchylenia postanowienia w zakresie kosztów był brak skonkretyzowania przez Sąd podstawy prawnej będącej podstawą zasądzenia kosztów zważyć należy, że na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) Sąd przyznał adwokatowi J. G. od Skarbu Państwa kwotę 240 zł powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
P.Z-C.