Postanowienie WSA w Łodzi z 7 czerwca 2006 r., I SA/Łd 231/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi

Rozpoznanie

w Łodzi na rozprawie w dniu 7 czerwca 2006 r.

Sprawa

sprawy ze skargi E. S.-Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska, Asesor WSA Cezary Koziński
asystent sędziego Żywilla Krac protokolant

Uzasadnienie

Z akt sprawy wynika, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] orzekająca o odpowiedzialności podatkowej Pani E. S. – Ś. jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, została jej doręczona w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U.05.8.60 ze zm.).

W aktach sprawy znajduje się bowiem koperta, w której przesłano decyzję oraz potwierdzenie odbioru przesyłki Nr [...].

Z wymienionych dokumentów wynika, iż przesyłkę awizowano w dniu [...]. Następnie powtórne awizo miało miejsce w dniu [...], natomiast zwrot przesyłki z powodu niepodjęcia jej w terminie nastąpił [...].

Z kolei z akt sądowych wynika, iż skarga na decyzję została nadana w Urzędzie Pocztowym w T. w dniu [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) określającego podstawy odrzucenia skargi wniesionej do sądu administracyjnego przez ten sąd, skarga podlega odrzuceniu jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.

Nie ulega wątpliwości, że niespełnienie tego formalnego warunku skargi powoduje jej odrzucenie przez sąd.

Godzi się równocześnie dodać, iż w sprawie nie wystąpiła możliwość konwalidacji skargi, o czym mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy.

W myśl art. 53 § 1 w/w ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Mając na uwadze treść art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej, a który ma zastosowanie w tej sprawie, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W myśl natomiast § 1 pkt. 1 tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji, poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej.

Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma w swojej placówce pocztowej miało miejsce [...] A zatem stosownie do treści art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej, termin 14 dniowy należy liczyć od tej daty.

W związku z powyższym doręczenie należy uznać za dokonane z upływem 7 grudnia 2005 r.

Dodać trzeba, że powtórne zawiadomienie, o którym mowa w art. 150 § 1a Ordynacji dla potrzeb tej sprawy nie ma znaczenia.

Skoro zatem skarga została złożona w dniu 9 stycznia 2006 r., a więc po upływie 30 dniowego terminu do jej złożenia, to na podstawie art. 58 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.