Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 28 marca 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł.
W odpowiedzi skarżący złożył, na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 16 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 15 maja 2018 r. sąd odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W dniu 1 czerwca 2018 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Do zażalenia załączył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych od zażalenia.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanej sprawie rozpoznanie wniosku z 1 czerwca 2018 r. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, jest zbędne, ponieważ postanowieniem z 16 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zwolnienie to obejmuje wszystkie opłaty w tym postępowaniu aż do jego definitywnego zakończenia.
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy na podstawie art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
E.B.