Uzasadnienie
K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług zlikwidowanej spółki jawnej za styczeń 2009 roku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki jawnej. Do skargi został załączony złożony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w osobie K. W.-G..
W zawartym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach K. S. wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Nie posiada żadnego majątku. Zamieszkuje w mieszkaniu stanowiącym własność jego matki. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.699 zł brutto, a jego matka pobiera emeryturę w wysokości 1.036 zł. Skarżący podkreślił przy tym, że figuruje w Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych. Znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, jego matka nie jest w stanie mu pomóc. Koszty utrzymania mieszkania wynoszą łącznie 493,47 zł. Skarżący dodał także, iż komornik ściąga z jego pensji niespłacone zobowiązania względem "A" Bank. Posiada także zajęcia na poczet niniejszej sprawy i pozostałych spraw, które są związane ze sprawą.
Ponadto w uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo wyjaśnił, że pobiera wynagrodzenie w kwocie 1.400 zł netto, po potrąceniach w związku z zajęciami komorniczymi pozostaje mu do dyspozycji kwota 1.181 zł. Podkreślił, że ma na utrzymaniu dwoje dzieci, na które wydatkuje tytułem alimentów kwotę 500 zł. Obecnie nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika z wyboru, gdyż dopiero spłacił dług u rodziny zaciągnięty na poczet prowadzenia poprzednich spraw. Rodzina już mu nie pomoże, on zaś nie jest w stanie znaleźć lepiej płatnej pracy. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2015 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego i jego matkę rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienie dokumentów potwierdzający fakt ponoszenia alimentów na rzecz dzieci w kwocie 500 zł, nadesłanie dokumentu potwierdzającego fakt figurowania skarżącego w Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych oraz przedstawienie dokumentów potwierdzających wskazane we wniosku zajęcie wynagrodzenia za pracę wraz z podaniem kwoty tego zajęcia - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie w dniu 3 lutego 2015 roku skarżący przedstawił dodatkowe oświadczenia i dokumenty dotyczące jego sytuacji majątkowej.
Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i przedstawionych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Nie posiada żadnego majątku. Zamieszkuje w mieszkaniu stanowiącym własność jego matki. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.699 zł brutto, po potrąceniach w związku z zajęciami komorniczymi pozostaje mu do dyspozycji kwota 1.181 zł. Matka skarżącego pobiera emeryturę w wysokości 1.036 zł. Skarżący figuruje w Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych, fakt ten znajduje potwierdzenie w nadesłanym postanowieniu Sądu Rejonowego dla Ł.-Ś. w Ł. z dnia [...] roku.
Jednocześnie koszty utrzymania mieszkania, w którym zamieszkuje skarżący, wynoszą łącznie 493,47 zł. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje przy tym dwoje dzieci, na które skarżący wydatkuje dobrowolnie tytułem alimentów kwotę 500 zł. Obecnie skarżący nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika z wyboru, gdyż dopiero spłacił dług u rodziny zaciągnięty na poczet prowadzenia poprzednich spraw. Nie może liczyć na pomoc rodziny. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Starszy referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Wykazanie zaś spełnienia tej przesłanki uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.