Uzasadnienie
I SA/Łd 236/09
Postanowieniem z dnia 12 maja 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę B. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku, w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, marzec i kwiecień 2000 roku, z uwagi na nieuiszczenie w ustawowym terminie wpisu sądowego od skargi. Powyższe postanowienie zostało skarżącemu doręczone w dniu 28 maja 2009 roku na adres skarżącego – dorosłemu domownikowi, A. M. W dniu 4 czerwca 2009 r. do sądu wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia braków fiskalnych skargi, wskazujący, że przyczyną uchybienia terminu do uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie była okoliczność przebywania przez skarżącego poza jego miejscem zamieszkania w związku z wykonywaną pracą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest spóźniony.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu. Zgodnie z przepisem art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu - art. 87 § 2 p.p.s.a. Ponadto, stosownie do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Przedstawiona powyżej regulacja statuuje ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z nich jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który rozpoczyna swój bieg od dnia ustania przeszkody.
Odnosząc opisaną regulację do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że rozpoznawany wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wskazana przez stronę przyczyna uchybienia terminu, nieobecność w miejscu zamieszkania w okresie od 15 stycznia 2009 r. do 8 maja 2009 r., ustała zgodnie z jej oświadczeniem w dniu 9 maja 2009 r. Zatem od tego dnia bieg termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż siedmiodniowy termin do wniesienia pisma liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym.
Dodatkowo należy podnieść, że termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., jest terminem przywracalnym. Nie ma więc żadnych przeszkód prawnych, aby strona, która o przekroczeniu terminu dowiedział się po dacie ustania przyczyny, złożyła wniosek o przywrócenie tego terminu. (zob. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Wydawnictwo "LEX a Wolters Kluwer business", Warszawa 2009, s. 261.). W niniejszej sprawie skarżący nie złożył takiego wniosku. Tymczasem strona złożyła swój wniosek dopiero w dniu 3 czerwca 2009 roku.
Ponadto Sąd pragnie wskazać, że to nie sąsiadka pokwitowała odbiór postanowienia z dnia 12 maja 2009 r. o odrzuceniu skargi, lecz dorosły domownik skarżącego – synowa A. M. Z kolei zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu było przesłane na adres skarżącego i dwukrotnie awizowane.
Ze wskazanych wyżej względów spóźniony wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków fiskalnych skargi należało odrzucić i dlatego na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
M.Ko.