Uzasadnienie
Strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r., w wysokości 7.385 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 26 lutego 2015 r. pełnomocnik strony został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych wniesionej skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.
Odrębnym zarządzeniem z dnia 5 marca 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 176 zł. W treści zarządzenia wskazano wysokość wpisu, termin, w którym należy uiścić wpis oraz zamieszczono pouczenie o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu od skargi.
Odpisy zarządzeń zostały wysłane za pośrednictwem operatora pocztowego na adres do korespondencji wskazany w skardze. Pełnomocnik strony skarżącej nie odebrał korespondencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skarg ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi w art. 58 § 1 pkt 3, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest odrzucenie skargi.
Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania [...]. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z art. 73 § 1-4 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W rozpoznawanej sprawie, doręczyciel podjął próbę doręczenia przesyłek zawierających wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa oraz odpis zarządzenia w sprawie uiszczenia wpisu od skargi, w dniu 12 marca 2015 r. Wobec nieobecności adresata pozostawił zawiadomienie o możliwości odbioru korespondencji w placówce pocztowej. Powtórne zawiadomienie zostało pozostawione w dniu 20 marca 2015 r. Pełnomocnik strony nie odebrał przesyłek. Sąd uznał, że korespondencja została doręczona, zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a., w dniu 26 marca 2015 r.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. sąd postanowił odrzucić skargę.
Ake.