Uzasadnienie
M.J., działając jako przedstawicielka ustawowa małoletniej N. J., złożyła na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku M. J. wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z dwójką małoletnich dzieci: 9-letnim synem S. J. i 7-letnią córką N. J.. Rodzina nie posiada żadnego majątku. Zamieszkują w mieszkaniu mieszczącym się w prywatnej kamienicy przy ul. A. w Ł. do czasu przyznania im mieszkania socjalnego. Dochód rodziny stanowi renta rodzinna i świadczenie rodzinne w łącznej kwocie 1.374,46 zł. Kwotę tę w istotnej części pochłaniają wydatki na opłaty eksploatacyjne i utrzymanie w łącznej wysokości 1.260 zł.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że M. J. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z dwójką małoletnich dzieci: 9-letnim synem S. J. i 7-letnią córką N. J., które pozostają na jej wyłącznym utrzymaniu. Rodzina nie posiada żadnego majątku. Zamieszkują w mieszkaniu w prywatnej kamienicy do czasu przyznania im mieszkania socjalnego. Dochód rodziny stanowi renta rodzinna i świadczenie rodzinne w łącznej kwocie 1.374,46 zł. Kwotę tę niemal w całości pochłaniają wydatki na opłaty eksploatacyjne i utrzymanie w łącznej wysokości 1.260 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa dowodzi, że skarżąca nie w jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Ake.