Uzasadnienie
Pełnomocnik P. K. wniósł 15 lutego 2016 r. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności własnej decyzji nieostatecznej określającej skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów (przychodów) kapitałowych uzyskanych w 2009 r.
Zarządzeniami z 15 marca 2016 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał stronę skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez: złożenie pełnomocnictwa procesowego do jej reprezentowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenia zostały doręczone 25 marca 2016 r. na adres pełnomocnika podany w skardze.
W dniu 7 kwietnia 2016 r. pełnomocnik uiścił w kasie sądu wymagany prawem wpis oraz złożył pełnomocnictwo procesowe, a także wniosek o przywrócenie terminu do dokonania obu tych czynności.
Postanowieniem z 5 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
W punkcie wyjścia wskazać należy, że zgodnie art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Czynnością taką było w niniejszej sprawie wniesienie skargi, skoro została ona podpisana właśnie przez pełnomocnika. Obowiązek załączenia do skargi pełnomocnictwa wynika również z dalszych przepisów. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Pismem, o którym mowa, jest między innymi skarga, o czym stanowi wprost art. 57 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Niedochowanie powyższego wymogu (niezałączenie dokumentu pełnomocnictwa) sprawia, że skarga dotknięta jest brakiem formalnym. Brak ten może być uzupełniony do czego wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie, Przewodniczący Wydziału I wezwał stronę skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez: złożenie pełnomocnictwa procesowego do jej reprezentowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenia Przewodniczącego zostały doręczone 25 marca 2016 r. na adres pełnomocnika podany w skardze.
Wyznaczony w wezwaniu, siedmiodniowy termin do złożenia pełnomocnictwa procesowego oraz uiszczenia wpisu upłynął 1 kwietnia 2016 r. W tak zakreślonym terminie, strona nie uzupełniła wskazanych braków. Dopiero 7 kwietnia 2016 r. pełnomocnik strony uiścił wpis oraz nadesłał niekompletny odpis pełnomocnictwa. Jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższych braków, jednak wniosek ten okazał się bezzasadny o czym przesądziło postanowienie tutejszego sądu z 5 maja 2016 r.
Reasumując, strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków skargi, nie uzupełniła tych braków w wyznaczonym terminie. Rozpatrywana skarga, jako dotknięta brakami formalnymi, nie może zatem uzyskać dalszego biegu.
Z tych też względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, a także art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowiono jak punkcie 1 sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Ake.