Uzasadnienie
Miasto P. zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 stycznia 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Przedmiotowa interpretacja wydana została w odpowiedzi na pytanie Miasta P. – czy Miastu przysługuje prawo do odliczenia części kwot podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki dotyczące zakupu nowych słupów trakcyjnych, przebudowy układu drogowego, wydzielenia dróg rowerowych, stworzenia parkingów i stojaków rowerowych oraz ewentualnego przesunięcia chodników, w oparciu o proporcję, o której mowa w § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
Na rozprawie w dniu 10 maja 2018 r. Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15. Wskazanym postanowieniem NSA skierował do rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące zagadnienia:
Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s.
- 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy:
w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium), sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych ?
Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany ?
Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności ?
Zdaniem Sądu, odpowiedź TSUE na tak zdefiniowane w pytaniu kwestie prawne, będzie miała wpływ na wynik niniejszej sprawy. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu zawiesił własne postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi na powyższe pytanie prejudycjalne, które zostało zarejestrowane w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej pod sygn. C-140/17.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
db
- - ---------------------- 2