Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 7 czerwca 2016 r. tutejszy sąd utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 29 kwietnia 2016 r., którym pozostawiono wniosek bez rozpoznania skarżącego o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu 13 czerwca 2016 r.
Skarżący złożył zażalenie od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Wyjaśnić należy, iż 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). W ustawie nowelizującej zmieniono m. in. zasady rozpoznawania w sądach administracyjnych wniosków o przyznanie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje referendarz sądowy, a wojewódzki sąd administracyjny - rozpoznając sprzeciw od takiego orzeczenia - orzeka jako sąd drugiej instancji - art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.
Zatem od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przysługuje zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, ponieważ nie przewidują tego przepisy p.p.s.a.
W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo w przypadkach wymienionych w punktach 1 – 10 tego paragrafu. W katalogu tym nie mieści się postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu.
W konsekwencji sąd, na podstawie art. 178, w związku z art. 194 § 1 i art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Ake.