Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę B. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003 r. Powodem wydania orzeczenia tej treści było nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego od skargi.
W dniu 8 maja 2009 r. B. M. dokonał wpłaty na rachunek Sądu kwoty 317 zł tytułem należnej od skargi opłaty sądowej, a następnie 11 maja 2009 r. wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braku fiskalnego skargi. We wniosku podniósł, że o konieczności uregulowania należności sądowej dowiedział się dopiero 9 maja 2009 r. od sąsiadki, która przekazała mu przesyłkę sądową zawierającą odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. Skarżący wskazał, że nie mógł odebrać korespondencji osobiście, gdyż w okresie od 15 stycznia do 8 maja 2009 r. nieprzerwanie świadczył pracę poza miejscem swojego zamieszkania. Na potwierdzenie tej okoliczności przedstawił zaświadczenie wystawione przez pracodawcę J. M. z dnia 11 maja 2009 r. i umowę o pracę. Wyjaśnił też, iż po śmierci rodziców mieszka sam, wobec czego nikt poza skarżącym nie mógł odebrać adresowanych do niego pism.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, iż materialnoprawnym warunkiem uwzględnienia wniosku jest wskazanie przez wnioskodawcę takich przyczyn, których wystąpienie usprawiedliwiało przekroczenie terminu. Przyczyny te nie mogą być jednak jakiekolwiek, muszą być one rzeczywiste, prawdopodobne, a ponadto takie, których strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy dołożeniu najwyższego stopnia staranności.
Dokonując oceny wniosku skarżącego w kontekście wskazanych wyżej wymogów należy zwrócić uwagę na brak zgodności w przytaczanych przez wnioskodawcę faktach uzasadniających zgłoszone żądanie.
Skarżący podał, że o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego dowiedział się 9 maja 2009 r., w tej to bowiem dacie otrzymał od sąsiadki korespondencję z Sądu. Powyższe twierdzenie nie koresponduje z towarzyszącymi mu okolicznościami, a mianowicie dokonaną w dniu 8 maja 2009 r. wpłatą wpisu sądowego (dowód – polecenie przelewu k. 21, 26) oraz uzyskaniem wystawionych w tej dacie odpisów skróconych aktów zgonu rodziców skarżącego, stanowiących załącznik do wniosku (k. 27, 28). Fakty te dowodzą w sposób jednoznaczny, iż o uchybieniu terminu, którego przywrócenia dotyczy wniosek, skarżący dowiedział się wcześniej. Gdyby rzeczywiście wiedzę o obowiązku uiszczenia wpisu wnioskodawca czerpał z odpisu postanowienia otrzymanego w dniu 9 maja 2009 r., wyżej opisane działania, podjęte dzień wcześniej, byłyby pozbawione logiki.
W świetle powyższego również niewiarygodnie brzmi oświadczenie B. M., iż do 8 maja 2009 r. świadczył on nieprzerwanie pracę na terenie S. oraz zagranicą, w tej bowiem sytuacji, skarżący wyżej opisane czynności podjąłby najwcześniej 9 maja 2009 r. Z wyjaśnień skarżącego wynika też, że przesyłkę z Sądu przekazała mu sąsiadka, podczas gdy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia o odrzuceniu skargi widnieje adnotacja o jego doręczeniu dorosłemu domownikowi oraz podpis synowej skarżącego A. M. Ponieważ wskazanym przez wnioskodawcę okolicznościom, mającym uzasadniać brak winy w niedotrzymaniu terminu do usunięcia braku fiskalnego skargi, brak spójności i konsekwencji, co podważa ich moc przekonywania, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpłaconej należności sądowej znajduje swoje oparcie w treści art. 225 p.p.s.a.
J.Z.