Uzasadnienie
R. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym, na urzędowym formularzu (PPF), oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowi mieszkanie o pow. 43,78 m2, zakupione na kredyt. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.291,16 zł netto. Ponosi wydatki z tytułu spłaty rat kredytowych w wysokości około 1.200 zł. Pozostałe wydatki z tytułu czynszu i opłat za energię ponoszą jego rodzice w kwocie 535,58 zł. Skarżący podkreślił, że z uwagi na spłatę kredytu jest zmuszony pozostawać na utrzymaniu rodziców. Uiszczenie opłaty sądowej wiązałoby się dla niego z zaciągnięciem kolejnego kredytu lub pożyczki, co dalej pogorszyłoby jego trudną sytuację finansową. Do wniosku skarżący załączył decyzję o przyznaniu mu dodatku mieszkaniowego w kwocie 67 zł, zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach, harmonogram spłaty kredytu oraz zeznania podatkowe za 2014 i 2013 rok.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Stosownie do postanowień art. 243 prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego jedyny majątek stanowi mieszkanie o pow. 43,78 m2, zakupione na kredyt zaciągnięty we frankach szwajcarskich. Skarżący osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.291,16 zł netto. Ponosi wydatki z tytułu spłaty rat kredytowych w wysokości ok. 1.200 zł. Pozostałe wydatki z tytułu czynszu i opłat za energię ponoszą jego rodzice w kwocie 535,58 zł, na których utrzymaniu – z uwagi na trudną sytuację finansową - pozostaje skarżący.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącego, kwotę ponoszonych wydatków, a także kwotę wpisu od skargi (790 zł), referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.