Uzasadnienie
I SA/Łd 272/12
Amerykański fundusz inwestycyjny A wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr A, którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z [...] r. nr [...], odmawiającą skarżącemu stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób prawnych w kwocie 40.896 zł, od przychodów z tytułu dywidendy pobranej przez płatnika –B S.A. – za lipiec 2007 r.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że A zażądał stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób prawnych w łącznej kwocie 74.741,18 zł. Nadpłata, o której mowa powstała w wyniku pobrania w latach 2005–2007 przez płatnika (B S.A.) zryczałtowanego podatku od dywidend wypłacanych na rzecz Funduszu, zgodnie z art. 22 ust. 1 i art. 22a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.; dalej "u.p.d.o.p.") w związku z art. 11 ust. 2b Konwencji między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178).
W uzasadnieniu wniosku podatnik wskazał, że przepisy prawa polskiego regulujące opodatkowanie zagranicznych funduszy inwestycyjnych, w oparciu o które pobrany został zryczałtowany podatek dochodowy, były niezgodne z obowiązującym do końca listopada 2009 r. art. 56 ust. 1 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską; Dz.U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2; dalej "TWE") i obecnie obowiązującym art. 63 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej "TFUE") ze względu na naruszenie swobody przepływu kapitału. Przepisy u.p.d.o.p. (art. 6 ust. 1 pkt 10) zawierały bowiem zwolnienie z tego podatku obejmujące jedynie krajowe fundusze inwestycyjne działające na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546, ze zm.), tj. fundusze mające siedzibę w Polsce.
Skoro zatem - zdaniem strony - polskie przepisy poprzez nierówne traktowanie funduszy inwestycyjnych z państw trzecich, naruszały zasadę swobody przepływu kapitału, podatnik mógł się powołać bezpośrednio na przepisy unijne. W konsekwencji na organach podatkowych ciążył obowiązek odstąpienia od stosowania polskich przepisów naruszających prawo unijne (tj. art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p.) i zastosowania w ich miejsce art. 63 ust. 1 TFUE.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Sprawiedliwości.
Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania (w tym przypadku postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości), którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romanowska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 189 - 190).
Przedmiot niniejszej sprawy dotyczy kwestii objętej pytaniami prejudycjalnymi dotyczącymi wykładni przepisów prawa wspólnotowego, które postanowieniem z dnia 28 marca 2012 r., I SA/Bd 1035/11, wydanym na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. U.E. C 115 z 9 maja 2008 r.), skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. Pytania te były następującej treści:
- I. Czy art. 56 ust. 1 TWE (obecnie art. 63 TFUE) ma zastosowanie do oceny dopuszczalności stosowania przez Państwo Członkowskie przepisów prawa krajowego, które różnicują sytuację prawną podatników w taki sposób, że przyznają, w ramach generalnego zwolnienia podmiotowego, zwolnienie od zryczałtowanego podatku dochodowego w zakresie otrzymanych dywidend funduszom inwestycyjnym mającym siedzibę w jednym z Państw Członkowskich Unii Europejskiej, a nie przewidują takiego zwolnienia dla funduszu inwestycyjnego, będącego rezydentem podatkowym USA?
- II. Czy odmienne traktowanie funduszy mających siedzibę w państwie trzecim oraz funduszy mających siedzibę w jednym z Państw Członkowskich Unii Europejskiej przewidziane w prawie krajowym w zakresie zwolnienia podmiotowego w dziedzinie podatku dochodowego, można uznać za prawnie uzasadnione w świetle postanowień art. 58 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 58 ust. 3 TWE (obecnie art. 65 ust. 1 lit a) w zw. z art. 65 ust. 3 TFUE)?
Rozpoznanie pytań prejudycjalnych przez Trybunał Sprawiedliwości jest istotne dla oceny legalności zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie.
Z powyższych względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
P.Z-C.