Uzasadnienie
I S.A./Łd 274/05
Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. decyzją z dn. [...]nr US.[...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 33 par.2-2, art. 33a par. 1-2 i art. 207 ustawy z dn.29.08.1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 139, poz.926 ze zm./ dokonał zabezpieczenia na majątku A. P. przewidywanego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od listopada 2002r. do maja 2003r. w wysokości 667.769zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 137.967,80zł. W krótkim uzasadnieniu decyzji organ podał, że w toku prowadzonego postępowania podatkowego stwierdzono, że podatnik dokonał nieprawidłowego rozliczenia w zakresie podatku od towarów i usług za wskazane okresy podatkowe i nie zadeklarował należności podatkowych z powyższego tytułu w wysokości 667.769 zł. Organ stwierdził jedynie, że "z uwagi na to, iż zachodzi uzasadniona obawa uchylenia się podatnika od wykonania obowiązku podatkowego, wobec braku zabezpieczenia przyszła egzekucja należności mogłaby stać się nieskuteczna, wysoce utrudniona, a nawet udaremniona".
W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik wniósł o jej uchylenie i powołując się na wskazane orzecznictwo sądowe zarzucił, że nie zawiera ona odpowiedniego uzasadnienia, zwłaszcza w zakresie wskazania przesłanek, którymi kierował się organ przyjmując, iż zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Ponadto strona podniosła, że wcześniejsze decyzje wymiarowe organu pierwszej instancji w zakresie podatku od towarów i usług za wskazane okresy podatkowe zostały w wyniku jego odwołania uchylone w całości, zabrane mu kwoty należności nie zostały zwrócone, a organ wydał zaskarżoną decyzję zawierającą bardzo ogólne uzasadnienie.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji uznając, ze podniesione zarzuty są niezasadne. W motywach swojego orzeczenia organ odwoławczy podał, że decyzje wymiarowe organu pierwszej instancji z dn.[...] w przedmiocie określenia dla A. P. prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług za okresy podatkowe od listopada 2002r. do maja 2003r. zostały w wyniku odwołań podatnika uchylone do ponownego rozpatrzenia z uwagi na konieczność uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego. Organ odwoławczy wskazał również okoliczności powodujące konieczność uzupełnienia materiału dowodowego w sprawach dotyczących określenia dla podatnika należnego podatku od towarów i usług, a także przedstawił przebieg uzupełniającego postępowania dowodowego prowadzonego przez organ pierwszej instancji.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skardze pełnomocnik podatnika wnosząc o uchylenie decyzji organu drugiej instancji zarzucił, że została ona wydana z naruszeniem art.33 Ordynacji podatkowej przez jego błędne zastosowanie w sytuacji braku podstaw do przyjęcia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w wysokości wskazanej w decyzji oraz przyjęcia istnienia uzasadnionej obawy uchylenia się od wykonania obowiązku podatkowego, a także, iż została wydana z naruszeniem wskazanych przepisów postępowania podatkowego / art. 121 par.1, art. 187 par.1 i art. 191-192 Ordynacji podatkowej/ poprzez wydanie decyzji w oparciu o niepełny i nie w pełni rozpatrzony materiał dowodowy. Strona skarżąca zarzuciła, że organ podatkowy nie określił konkretnie jakie nieprawidłowości w dokonanych przez podatnika rozliczeniach podatku od towarów i usług stwierdzono, a także nie podał jasnych przyczyn, dla których przyjął, że zaistniała obawa uchylenia się podatnika od wykonania obowiązku podatkowego.
Podniesiono, że wcześniejsze decyzje organu pierwszej instancji w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za okres od listopada 2002r. do maja 2003r. zostały w wyniku odwołań strony uchylone jako podjęte w oparciu o niepełny materiał dowodowy, w związku z czym przyjętą w zaskarżonej decyzji przybliżoną wysokość powyższego podatku, opartą na uchylonych decyzjach wymiarowych należy uznać za hipotetyczną i niemiarodajną.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;
Skarga w zakresie żądania uchylenia zaskarżonej decyzji organu drugiej instancji zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy podzielić zarzut strony skarżącej, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 33 par.1 i 2 ustawy z dn.29.08.1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 139, poz.926 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w chwili wydawania zaskarżonych decyzji przez brak wykazania, iż w przypadku skarżącego zachodzi uzasadniona obawa, że jego określone później zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług nie zostania wykonane. Zgodnie z treścią art. 33 par.1 i par.2 wymienionej ustawy należy uznać, że podstawowym warunkiem podjęcia przez organy podatkowe decyzji w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika jego zobowiązań podatkowych przed wydaniem decyzji określającej wysokość tych zobowiązań jest wykazanie zaistnienia powyższej przesłanki tj. przedstawienie odpowiednich dowodów uzasadniających stanowisko, iż przewidywane zobowiązanie podatkowe może nie zostać wykonane.
W rozpoznawanej sprawie brak jest natomiast przedstawienia przez organy podatkowe jakichkolwiek dowodów na powyższą okoliczność. Zaskarżona decyzja organu orzekającego drugiej instancji w zasadzie nie zawiera żadnego ustosunkowania się do powyższego zarzutu podniesionego w odwołaniu strony, a decyzja organu pierwszej instancji zawiera jedynie ogólne cytowane wyżej stwierdzenie, iż "z uwagi na to, iż zachodzi uzasadniona obawa uchylenia się podatnika od wykonania obowiązku podatkowego, wobec braku zabezpieczenia przyszła egzekucja należności mogłaby stać się nieskuteczna, wysoce utrudniona, a nawet udaremniona".
Należy także nadmienić, że również przedstawione Sądowi akta sprawy nie zawierają żadnego materiału uzasadniającego przyjęte przez organy podatkowe stanowisko, iż w przypadku skarżącego zachodzi obawa nie wykonania w przyszłości zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za określone okresy podatkowe.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 145 par. 1 pkt.1 lit. a oraz art. 200 ustawy z dn. 30.08.2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ orzekł, jak w sentencji.