Uzasadnienie
P. N., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok. W skardze został zawarty wniosek o zwolnienie skarżącego od wpisu od skargi w całości.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący sprecyzował, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną U.. Ich jedyny majątek stanowi mieszkanie o pow. 51 m2. Uzyskują dochód z tytułu umowy o pracę w łącznej kwocie 5.900 zł brutto. Ich wydatki związane z opłatami, wyżywieniem i wizytami lekarskimi zamykają się kwotą 2.620 zł. Ponadto spłacają pożyczkę na operację oka o racie miesięcznej wynoszącej 300 zł i kredyt zaciągnięty na spłatę mieszkania ojca jego żony w kwocie 900 zł.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 25 marca 2015 roku wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego i jego żonę lokat oraz rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, przedstawienia zaświadczeń o wysokości dochodu brutto osiąganego przez skarżącego i jego żonę z tytułu wynagrodzenia za pracę – z okresu ostatnich trzech miesięcy oraz nadesłania aktualnego odpisu zeznania podatkowego skarżącego i jego żony - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
Wezwanie w powyższej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 kwietnia 2015 roku. W zakreślonym terminie, który upływał w dniu 9 kwietnia 2015 roku, skarżący nie nadesłał wymaganych przez referendarza sądowego dodatkowych dokumentów wskazanych w zarządzeniu z dnia 25 marca 2015 roku.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.").
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Odnosząc powyższe uwagi do złożonego wniosku stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi brak przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a tym samym wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim zauważyć należy, że stosownie do powołanych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. Tymczasem oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, uznać należało za niewystarczające, gdyż zawierało jedynie wskazanie, że prowadzi on gospodarstwo domowe wspólnie z żoną U.. Ich jedyny majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 51 m2. Oboje uzyskują dochód z tytułu umowy o pracę w łącznej kwocie 5.900 zł brutto. Ich wydatki związane z opłatami, wyżywieniem i wizytami lekarskimi zamykają się kwotą 2.620 zł. Ponadto spłacają pożyczkę o racie miesięcznej wynoszącej 300 zł i kredyt zaciągnięty na spłatę mieszkania ich ojca w kwocie 900 zł.
Z uwagi na ten fakt zasadne było zatem wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku o dane, które pozwoliłyby na dokładną ocenę jego realnych możliwości płatniczych, w tym do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego i jego żonę lokat i rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, przedstawienia zaświadczeń o wysokości dochodu brutto osiąganego przez skarżącego i jego żonę z tytułu wynagrodzenia za pracę – z okresu ostatnich trzech miesięcy oraz nadesłania aktualnego odpisu zeznania podatkowego skarżącego i jego żony. Niewątpliwie wymagane dokumenty i oświadczenia pozwoliłyby – wobec wykazanej kwoty dochodu i wydatków – jednoznacznie zweryfikować twierdzenia skarżącego w kwestii niezbędności przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Brak zaś realizacji obowiązków nałożonych zarządzeniem referendarza sądowego uniemożliwia faktyczną ocenę realnych możliwości płatniczych skarżącego i ustalenia, czy rzeczywiście nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Tym samym uznać należało, iż wnioskodawca nie wykazał, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jedynie zaś wykazanie spełnienia tej przesłanki obligowało referendarza sądowego do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 319).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
AKE.