Uzasadnienie
H. J.-K. i M. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z [...] r. znak [...] w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r.
W uzasadnieniu skargi podatnicy oświadczyli, że powyższe pismo stanowi decyzję, która może stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. Wyjaśnili dalej, że 19 listopada 2015 r. zwrócili się do organu podatkowego z żądaniem wskazania przyczyny zwłoki w zwrocie nadpłaty w kwocie 3.009 zł, wynikającej ze złożonego przez nich zeznania podatkowego PIT-36 za 2013 r. W swoim piśmie powołali się na wyrok WSA w Łodzi z 5 sierpnia 2015 r. w sprawie I SA/Łd 28/15 (w skardze błędnie I SA/Łd 28/18). Wyrokiem tym sąd uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wydane w przedmiocie zaliczenia wspomnianej nadpłaty na poczet zaległości M. K. w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2011 r. i II kwartał 2012 r.
W odpowiedzi na pismo skarżących Naczelnik Urzędu Skarbowego w piśmie z 27 listopada 2015 r. oświadczył, że rozstrzygniecie w sprawie zwrotu nadpłaty nastąpi po zakończeniu wspomnianego postępowania sądowego w sprawie.
W dniu 17 grudnia 2015 r. skarżący wystąpili z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa "w sprawie zwłoki w zwrocie nadpłaty, wynikającej z wyroku WSA w Łodzi o sygn. I SA/Łd 28/15".
W odpowiedzi na to wezwanie Naczelnik Urzędu Skarbowego wyjaśnił, że wspomniany wyrok sądu z 5 sierpnia 2015 r. nie jest jeszcze prawomocny, ponieważ Dyrektor Izby Skarbowej złożył skargę kasacyjną na to rozstrzygnięcie. Dopiero uprawomocnienie się wyroku sądu pierwszej instancji doprowadzi do wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej.
W skardze skierowanej do sądu podatnicy powołując się między innymi na art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zakwestionowali wspomniane na wstępie pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z 27 listopada 2015 r. tytułując je "decyzją" i wnieśli o uchylenie tego aktu i zwrot nadpłaty wykazanej w zeznaniu podatkowym wraz z odsetkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Na wstępie przypomnieć należy, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ma charakter ograniczony, zaś jej zakres przedmiotowy wyznaczają postanowienia art. 3–5 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone enumeratywnie kategorie aktów administracyjnych, względnie bezczynności organów administracji publicznej, między innymi:
"1) decyzje administracyjne;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (...) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (...) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a".
W niniejszej sprawie podatnik wystąpił z wnioskiem o zwrot nadpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych wykazanego w zeznaniu podatkowym. Wielkość nadpłaty wynika z tego zeznania i nie była kwestionowana przez organy podatkowe. Zwrot nadpłaty, którego domagają się skarżący, nie wymaga zatem wydania decyzji administracyjnej, a jest jedynie czynnością techniczną, której termin i forma wyznaczają unormowania art. 77 § 1 pkt 5 oraz art. 77b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: O.p.).
Jeżeli organ podatkowy bezzasadnie nie wypełnia żądania podatnika znajdującego umocowanie w przepisach prawa dochodzi do bezczynności organu podatkowego lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Podatnik może wówczas wystąpić ze skargą do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., po wyczerpaniu trybu z art. 141 O.p. (por. postanowienie NSA z 19 września 2013 r., II FSK 2418/13, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Inną kwestią jest czy w rozpatrywanej sprawie organ podatkowy – który zgodnie z art. 76 § 1 O.p. ma prawo i obowiązek zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych – był uprawniony do dokonania takiego zaliczenia, a w związku z tym – czy zwłoka w zwrocie nadpłaty była usprawiedliwiona.
Podsumowując, pismo organu podatkowego informujące o przyczynach niezwrócenia nadpłaty wynikającej z zeznania podatkowego, nie stanowi decyzji podatkowej i nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Jeżeli obowiązek zwrotu nadpłaty wynika z treści zeznania podatkowego przedmiotem skargi do sądu może być jedynie bezczynność organu (przewlekłe prowadzenie postępowania) w wykonaniu czynności materialno-technicznej jaką stanowi zwrot takiej nadpłaty.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., odrzucił skargę.
Ake.