Uzasadnienie
W dniu 6 lutego 2014 roku P. C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III kwartał 2007 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.056 zł skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w osobie M. M..
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że wnioskodawca nie uzyskuje aktualnie żadnych dochodów bowiem firma A., w której posiada 90 % udziałów nie prowadzi żadnej działalności i nie osiąga żadnych przychodów generując jedynie straty. Z nadesłanego rachunku zysków i strat wynika, że jej strata za ubiegły rok wynosiła 14.991 zł, zaś strata podatkowa 2.248 zł. Nadesłane deklaracje VAT-7 potwierdzają że spółka nie prowadzi działalności od trzeciego kwartału 2013 roku. W ubiegłym roku wnioskodawca z tytułu wynagrodzenia za pracę uzyskał dochód w wysokości 16.431 zł. Poza udziałami w spółce wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności zamieszkuje w domu należącym do jego żony, z którą pozostaje w rozdzielności majątkowej nie ponosząc z tego tytułu żadnych kosztów.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów wynika, że P. C. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, wnioskodawca nie uzyskuje aktualnie żadnych dochodów bowiem firma A., w której posiada 90 % udziałów nie prowadzi żadnej działalności i nie osiąga żadnych przychodów generując jedynie straty. Z nadesłanego rachunku zysków i strat wynika, że jej strata za ubiegły rok wynosiła 14.991 zł, zaś strata podatkowa 2.248 zł. Poza udziałami w spółce wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności zamieszkuje w domu należącym do jego żony, z którą pozostaje w rozdzielności majątkowej nie ponosząc z tego tytułu żadnych kosztów. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej 1.056 zł oraz fakt, że przed tutejszym sądem ze skarg wnioskodawcy zawisły równocześnie cztery sprawy, a łączna wysokość obciążających go wpisów zamyka się kwotą ok. 7.000 zł stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł..
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
J.B.