Uzasadnienie
W dniu [...] r. Syndyk Masy Upadłości A Spółki Akcyjnej w T. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc maj 2005 r.
Na wezwanie Sądu skarżący zapłacił wpis sądowy od skargi w kwocie 47734 zł.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym strona skarżąca działał przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata.
W punkcie 3 wyroku z dnia 10 kwietnia 2015 r. Sąd zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 280 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Rektyfikacja orzeczenia sądowego stanowi instytucję procesową, której celem jest usunięcie pomyłek zaistniałych z winy sądu lub strony, nieprowadzące zarazem do zmiany treści rozstrzygnięcia.
Powołany art. 156 § 1 P.p.s.a. dopuszcza możliwość poprawienia jedynie tych ujawnionych w orzeczeniu usterek, które zostały enumeratywnie wskazane w przepisie, a mianowicie: niedokładności, błędów pisarskich lub rachunkowych albo innych oczywistych omyłek.
Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami.
Omyłka rachunkowa to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, w szczególności z błędnego zsumowania lub odjęcia poszczególnych pozycji (tak SN w postanowieniu z dnia 21 czerwca 1967, II CZ 48/67, OSNC 1968, nr 1, poz. 10).
W przedmiotowej sprawie Sąd w sentencji wyroku z dnia 10 kwietnia 2015 r. błędnie obliczył wysokość należnych stronie skarżącej kosztów postępowania podając kwotę 47734 zł zamiast 54951 zł. Pomyłka ta była rezultatem niedoliczenia do kwoty uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego, wynoszącego 47734 zł, kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 7200 zł (ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, w sytuacji gdy Sąd nie dokonał miarkowania kosztów postępowania.
Oznacza to, iż podanie w sentencji wyroku kwoty 47734 zł stanowiło oczywisty błąd rachunkowy.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
P.C.