Uzasadnienie
K. F. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie określenia zobowiązań w podatku od towarów i usług za I, III i IV kwartał 2009 roku.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 19 kwietnia 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 25 kwietnia 2018 r.
W odpowiedzi skarżąca złożyła w dniu 30 kwietnia 2018 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie przewodnim skarżąca oświadczyła, że od kilku lat organy kontroli skarbowej prowadzą wobec niej kontrolę obejmującą lata 2007-2012. Kontrole te zmusiły skarżącą do zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej.
Skarżąca oświadczyła, że nie jest w stanie uiścić opłaty sądowej w wysokości 1.500 zł. Aktualnie jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wymiarze 1/8 etatu, w wysokości 226,51 zł. Skarżąca oświadczyła, że pozostaje na utrzymaniu schorowanej matki, która jest emerytką.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów o wartości przewyższającej 5.000 zł.
Matka skarżącej również nie posiada żadnych nieruchomości ani ruchomości.
Skarżąca wraz z matką mieszkają w domu należącym do wnuczek. Emerytura matki skarżącej wynosi 2.500 zł.
Wnioskodawczyni ponosi następujące wydatki stałe: podatek od nieruchomości – 50 zł, energia elektryczna – 140 zł, gaz (ogrzewanie) – 500 zł, ubezpieczenie – 15 zł, koszty leczenia, w tym lekarstwa – około 600 zł, dojazdy do pracy – około 70 zł. Ponadto skarżąca spłaca koszty zastępstwa procesowego na rzecz dyrektora izby administracji skarbowej w wysokości 300 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza wniosek zasługuje na uwzględnienie ponieważ wpis od skargi w niniejszej sprawie stanowi ponad połowę dochodów skarżącej i jej matki. Aby uiścić powyższą opłatę sądową skarżąca i jej matka musiałyby zaprzestać regulowania wydatków na utrzymanie domu i leczenie, tj. wydatków koniecznych do utrzymania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
AKE.