Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe A. spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2008 r. do grudnia 2009 r wraz z należnymi odsetkami.
W dniu 10 lipca 2015 roku do sądu wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego rozstrzygnięcia w raz z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych w całości.
Ze złożonego na formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura oraz dochód z najmu w łącznej wysokości ok. 1.350 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni nie zadeklarowała posiadania żadnego majątku, mieszka w mieszkaniu komunalnym, którego głównym najemcą jest jej syn. Stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego strony zamykają się kwotą ok. 700 zł (czynsz i opłata za prąd) z tym, że syn skarżącej partycypuje w tych kosztach kwota 350 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że A. W. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z jej emerytury oraz najmu w łącznej wysokości około 1.120 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni nie zadeklarowała posiadania żadnego majątku. Mieszka w mieszkaniu komunalnym, którego głównym najemcą jest jej syn. Stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego strony zamykają się kwotą ok. 700 zł (czynsz i opłata za prąd), które w połowie pokrywa syn skarżącej. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie niniejszej (250 zł) stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych w przedmiocie opłat poniesionych przez stronę w toku dotychczasowego postępowania uznać należy za zbędny. Skarżąca w sprawie niniejszej uiściła pełną kwotę należnego wpisu sądowego od skargi oraz dalsze koszty procesu powstałe w toku procesu. Orzekanie w przedmiocie uiszczonych kosztów sądowych na obecnym etapie postępowania uznać należało więc za zbędne. Zgodnie zaś z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Mając na uwadze powyższe, w celu zachowania prawa strony do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2, oraz 249 a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
AKE.