Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja 2008 r. do września 2008 r.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż wykonanie tych decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wynika to z faktu, że kwota jaką wyliczył organ podatkowy w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wynosi 36 829 zł. Skarżący nie jest w stanie uregulować należności w tej kwocie bez uszczerbku dla swoich uzasadnionych potrzeb, zwłaszcza, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, która nie przynosi zysków, które pozwoliłby na zapłatę. Konieczność uregulowania tej kwoty, może doprowadzić do przymusowego zakończenia działalności gospodarczej skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki.
Mając na uwadze treść przytoczonych powyżej przepisów prawa, w ocenie Sądu strona skarżąca, poza hasłowymi sformułowaniami wniosku nie wykazała okoliczności, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących pozytywne jego rozstrzygnięcie.
Jednocześnie Sąd podkreśla, że nie neguje faktu, iż wynikająca z zaskarżonej decyzji kwota zobowiązania podatkowego jest obiektywnie znaczna i bez wątpienia konieczność spełnienia zobowiązania podatkowego może wywołać konsekwencje finansowe dla strony skarżącej, jednak nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Należy podkreślić, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może nastąpić w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi.
Zaznaczyć nadto należy, iż wnioskodawca w żaden sposób nie uprawdopodabnia okoliczności wskazanych we wniosku takich jak np. zakończenie działalności gospodarczej.
Reasumując, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Ake.