Uzasadnienie
Spółka A, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia, od czerwca do września i od listopada do grudnia 2008 roku.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 marca 2014 r. spółka została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.191 zł.
W odpowiedzi spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych w całości.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPPr skarżąca oświadczyła, że nie prowadzi działalności gospodarczej od stycznia 2012 r. Wysokość kapitału zakładowego i środków trwałych określiła na kwotę 0 zł. Wskazała przy tym, że nie posiada rachunku bankowego ani żadnych wpływów pieniężnych. W ostatnim roku obrotowym poniosła stratę w wysokości 9.658,12 zł.
Ponadto w dniu 31 marca 2014 r. wpłynęło do sądu pismo skarżącej z dnia 28 marca 2014 roku, wraz z którym skarżącą nadesłała bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2013 r., rachunek zysków i strat, zeznanie CIT-8, deklaracje VAT-7K i oświadczenie o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej.
Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił spółce przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych.
Spółka wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia, w którym podniosła, że nie można zgodzić się z oceną zawartą w zaskarżonym postanowieniu, iż sytuacja finansowa spółki poprawiła się. Pełnomocnik spółki wskazał, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej. Według rachunku zysków i strat oraz bilansu w roku 2013 spółka uzyskała dochód w wysokości 13.007 zł, natomiast w roku 2012 r. poniosła stratę w wysokości 9.658,12 zł. Skarżąca podkreśliła, że przychód który osiągnęła jest całkowicie zależny od działalności i przychodów spółki komandytowej, na której działalność skarżąca spółka nie ma wpływu. Pełnomocnik spółki podkreślił, że wpis od skargi stanowi aż 1/10 rocznego przychodu spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest wyjątkiem od przewidzianej w art. 199 P.p.s.a. zasady, zgodnie z którą strony postępowania ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Ponadto jako forma dofinansowania z budżetu państwa powinna się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z 6 października 2004 r., sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005, Nr 1, poz. 8).
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, dodatkowych dokumentów i informacji udzielonych przez skarżącą wynika, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej. Wbrew oświadczeniu zawartemu we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w sprzeciwie kapitał zakładowy spółki wynosi 50.000 zł (a nie 0 zł), co wynika jednoznacznie z informacji z Krajowego Rejestru Sądowego oraz bilansu na dzień 31 grudnia 2013 r.
Spółka nie posiada środków trwałych. Wartość aktywów spółki wynosi 350.911 zł. Składają się na nie inwestycje długoterminowe, należności krótkoterminowe oraz środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych.
Według rachunku zysków i strat oraz bilansu w ostatnim roku obrotowym (2013 r.) spółka uzyskała dochód w kwocie 13.007,60 zł, gromadząc przy tym środki pieniężne w kasie i na rachunkach w wysokości 11.017,67 zł. Zauważyć przy tym należy, że wykazany w bilansie za 2013 rok przychód, według oświadczenia skarżącej, stanowi 1% udział w dochodach spółki komandytowej.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę zysku skarżącej za 2013 rok oraz kwotę środków pieniężnych zgromadzonych na koniec 2013 r., zestawiając ją z kwotą wpisu od skargi w niniejszej sprawie (1.191 zł), sąd doszedł do przekonania, że skarżąca spółka nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Przeciwnie, przedstawiona przez skarżącą sytuacja finansowa, w tym zwłaszcza fakt udziału w dochodach spółki komandytowej, nie pozwala przyjąć, iż zdobycie przez skarżącą środków finansowych na pokrycie opłat w postępowaniu sądowym (np. poprzez dopłaty), jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
ak