Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 lipca 2016 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata (karta 91 akt sądowych).
W dniu 22 lipca 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła do prowadzenia sprawy adwokata Ł. K. (karta 104 akt).
W dniu 8 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części przez skarżącego (karta 106 i następne akt).
W dniu 5 lipca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Na rozprawie, w imieniu skarżącego stawiła się adwokat A. S. z substytucji adwokata Ł. K. (karta 140 akt).
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady od 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.) i od tego dnia utraciło moc rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801).
Jednakże na mocy § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W rozpoznawanej sprawie zarówno skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi jak i skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zostały wniesione w czasie obowiązywania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zatem ustalenie wynagrodzenia pełnomocnika winno nastąpić w oparciu o przepisy tego aktu.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a) ww. rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Opłata maksymalna w postępowaniu przez sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 480 złotych (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia).
Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości do co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
W niniejszej sprawie ustanowiony dla skarżącego adwokat nie prowadził sprawy w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. W ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w drugiej instancji pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną, a ponadto adwokat A. S. działająca z substytucji pełnomocnika skarżącego reprezentowała skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 5 lipca 2018 r.
Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów oraz uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany ze sporządzeniem skargi kasacyjnej, referendarz sądowy postanowił przyznać wynagrodzenie w wysokości 480 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 P.p.s.a. oraz przywołanych przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r., postanowił jak w sentencji. Ake.