Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przywoływany przez organy podatkowe par. 10 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. odzwierciedla, co do zasady, stałą praktykę prawodawczą /zmienianych/ rozporządzeń w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przyznającą, sporną w sprawie niniejszej, ulgę podatkową osobom prowadzącym działalność gospodarcza uprawnionym na mocy odrębnych przepisów do szkolenia uczniów i zatrudniających w ramach prowadzonej działalności pracowników w celu nauki zawodu. Przepis ten jest zapisem prawnym o charakterze blankietowym odsyłającym do wzmiankowanych "odrębnych przepisów" określających: kto i po spełnieniu jakich kryteriów uprawniony jest do szkolenia uczniów zatrudnionych dla nauki zawodu.
Zgodnie /z zacytowanym również/ par. 9 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. - indywidualizując i ukonkretniając analizowany stan prawny do sprawy niniejszej - dla skutecznego ubiegania się o sporną ulgę podatkową skarżący powinien posiadać co najmniej kwalifikacje mistrza w zawodzie, którego podjął się nauczać.
Powyższy wniosek wynika konkluzywnie z powoływanych przepisów:
par. 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. i dopełniającego wzmiankowany niniejszym zapis blankietowy par. 9 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r.
Niesporne jest, że skarżący nie posiadał: tytułu i kwalifikacji mistrza w zawodzie sprzedawcy. Legitymował się tylko tytułem wykwalifikowanego sprzedawcy oraz średnim wykształceniem zawodowym z racji ukończenia technikum drogowego.
Zważyć należało, że
1. par. 18 ust. 1 cytowanego /także/ rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych (...) rozróżnia status robotnika kwalifikowanego i mistrza w zawodzie, a z par. 18 ust. 3 tegoż rozporządzenia wprost wynika, że o tytuł mistrza w zawodzie można się ubiegać /na drodze unormowanej w rozdziale 4 rozporządzenia/. Tytułu i uprawnień mistrza w zawodzie nie uzyskuje się automatycznie tylko z racji posiadanych: wiedzy, umiejętności, stażu pracy.
2/ wykształcenie technika drogowego o specjalności: drogi i mosty kołowe /które uzyskał skarżący/ nie ma żadnego związku z zawodem sprzedawcy, którego nauki wykonywania się podjął.
Analizowane rozwiązania prawne wynikają z aktów prawnych w stosownym i adekwatnym trybie prawnym utworzonych i opublikowanych.
Jeżeli specjalne przepisy nie stanowią inaczej /a sytuacja taka zachodzi w rozważanym stanie prawnym/ prawa są wydane z mocą obowiązującą nawet w przypadku, gdy ci, których dotyczą, mają sami dowiedzieć się, jakie prawa wydano, czego dotyczą i kto im podlega. To, co zwykle znaczy mówienie o prawach jako "zwróconych" do pewnych osób, sprowadza się do tego, że są to właśnie osoby, do których stosuje się dane prawo, to jest, od których wymaga się, aby zachowały się w określony prawem sposób.
Dążąc do uzyskania /spornej w sprawie niniejszej/ ulgi podatkowej podatnik winien więc zapoznać się z dotyczącymi jej uregulowaniami prawnymi - w kontekście możliwości prawnych i sposobów jej realizacji, uczynić wszystko co: możliwe, niezbędne i prawem dopuszczalne, aby móc skutecznie o ulgę podatkową się ubiegać /bądź z planów w jej przedmiocie zrezygnować/. Dotyczy to w szczególności starań o uzyskanie tytułu i uprawnień mistrza w zawodzie. Egzaminy dla uzyskania tego rodzaju i stopnia potwierdzonych formalnie kwalifikacji w zawodzie sprzedawcy nie były dotąd organizowane jednakże:
- 1. skarżący zaniechał starań o prawnie możliwe, dopuszczalne, dozwolone uzyskanie wzmiankowanych uprawnień,
- 2. okoliczności powyższej nie wziął pod uwagę /w kontekście podatkowoprawnym/ podejmując się szkolenia uczniów.
Konkludując:
par. 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 35 poz. 173 ze zm./ stanowi przepis prawny o charakterze blankietowym, dla realizacji którego w celu skutecznego ubiegania się o opisaną w nim ulgę podatkową niezbędne jest również spełnienie przesłanek dopełniających go przepisów, do których się odwołuje w przedmiocie wymaganych, niezbędnych podatkowoprawnie, uprawnień do szkolenia zatrudnionych uczniów.
Przepisy określające uprawnienia do szkolenia uczniów stanowią o istotnych przesłankach przepisu podatkowego wyłącznie /z nim/ tworzą unormowanie analizowanej ulgi podatkowej. W stosunku do podatników jest to uregulowanie prawne o możności i sposobie /w jaki należy postępować/ dla uzyskania ulgi podatkowej.
Jeżeli pewne istotne warunki realizacji możności nie są spełnione, to niezależnie od przyczyn tego stanu rzeczy, jeżeli nie zostały one uwzględnione w stanowiącym o uldze podatkowej unormowaniu, ubieganie się o nią przez podatnika należy uznać za prawnie nieskuteczne.
Mając na uwadze opisany stan sprawy oraz przedstawioną wykładnię prawa Sąd uprawniony był do orzeczenia o oddaleniu skargi.