Uzasadnienie
J. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki z o.o. z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 rok wraz z należnymi odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł skarżąca w drodze pisma z dnia 7 kwietnia 2015 roku wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie radcy prawnego w osobie M. W. W złożonym następnie na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z 7-letnią córką W. i 3-letnim synem B. Rodzina nie posiada żadnego majątku. Jednocześnie skarżąca podała, że przebywa na bezpłatnym urlopie wychowawczym. Mieszka z dziećmi u swojej matki w Z. i utrzymuje się ze środków otrzymywanych od matki. Skarżąca oświadczyła także, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 11 maja 2015 roku referendarz sądowy wezwał wnioskodawczynię do wskazania miesięcznej kwoty środków uzyskiwanych od matki z przeznaczeniem na utrzymanie, określenia wysokości wydatków ponoszonych miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne wraz z podaniem, czy i w jakiej kwocie tych wydatków partycypuje ojciec dzieci skarżącej, nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy oraz złożenia odpisu zeznania podatkowego skarżącej za 2014 rok - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 8 czerwca 2015 roku nadesłała wymagane dokumenty i oświadczenia objęte zarządzeniem z dnia 11 maja 2015 roku.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów i oświadczeń wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z 7-letnią córką W. i 3-letnim synem B. Skarżąca nie osiąga żadnego dochodu, przebywa na bezpłatnym urlopie wychowawczym. Mieszka z dziećmi u swojej matki w Z., nie ponosi opłat eksploatacyjnych i utrzymuje się ze środków otrzymywanych od matki, która na ten cel przeznacza kwotę ok. 200 zł miesięcznie. Ponadto w wydatkach rodziny uczestniczy mąż skarżącej w kwocie ok. 800 zł miesięcznie. Łączna kwota tych wydatków wynosi ok. 1.000 zł. Rodzina nie posiada żadnego majątku, a ponadto skarżąca nie posiada rachunków bankowych. W 2014 roku skarżąca osiągnęła dochód zaledwie w kwocie 2.600 zł (według PIT-37).
W tej sytuacji, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Przedstawiona sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej dowodzi, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ponadto odnosząc się do zawartej we wniosku prośby skarżącej o ustanowienie radcy prawnego z urzędu w osobie M. W. referendarz sądowy uznał za niezbędne wyjaśnić stronie skarżącej, że zgodnie z wprowadzonym ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a obowiązującym od dnia 10 kwietnia 2010 r. art. 244 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, właściwa okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, wyznaczy adwokata, radcę prawnego, doradcę prawnego lub rzecznika patentowego wskazanego przez stronę.
W świetle powyższego ocena możliwości wyznaczenia w przedmiotowej sprawie pełnomocnikiem z urzędu radcy prawnego – M. W. należeć będzie zatem do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Ł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
ak