Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 marca 2019 r. P. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (dalej: WSA w Łodzi) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2019 roku w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2016.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z dnia 15 kwietnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 złotych.
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2019 r. o sygn. akt I SPP/Łd 91/19 referendarz sądowy WSA w Łodzi, po rozpoznaniu wniosku podatnika o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, odmówił przyznania stronie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2019 r. WSA w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 lipca 2019 r.
W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania wszczętego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, skarżącemu ponownie przesłano odpis zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Pismem z dnia 1 października 2019 r. skarżący założył zażalenie na wskazane zarządzenie z dnia 15 kwietnia 2019 r., które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2019 r. sygn. akt II FZ 800/19.
Po zwrocie akt, Przewodniczący Wydziału I WSA w Łodzi zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2020 r., ponownie przesłał skarżącemu odpis prawomocnego zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2019 r.
Odpis ww. zarządzenia został doręczony na adres skarżącego w dniu 8 lutego 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Konsekwencje nieusunięcia w terminie braków fiskalnych skargi określa art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a., stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd odrzuca skargę.
W rozpoznawanej sprawie, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało przesłane na adres skarżącego i odebrane przez pełnomocnika pocztowego w dniu 8 lutego 2020 r.
Termin do uiszczenia wpisu sądowego, stosownie do art. 220 § 1 zd. 2 P.p.s.a., wynosi 7 dni i liczony jest od dnia doręczenia wezwania. W niniejszej sprawie termin ten upłynął w dniu 24 lutego 2020 r.
Mimo upływu wskazanego terminu, strona skarżąca nie uregulowała należności sądowej, do której została wezwana. Z uwagi na powyższy fakt, Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.
Ake.