Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 25 maja 2016 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu wskazał, że ponieważ wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu (PPF), skarżący został zobowiązany do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu, a zatem jego wypełnienie i podpisanie, oraz zwrócenia do Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie w powyższej kwestii zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 maja 2016 r.
Termin do nadesłania wypełnionego formularza urzędowego (PPF) upłynął więc w dniu 11 maja 2016 r. Ponieważ skarżący nie nadesłał wniosku na urzędowym formularzu, starszy referendarz sądowy wskazanym na wstępie zarządzeniem pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzenie referendarza zostało doręczone skarżącemu 6 czerwca 2016 r.
W dniu 13 czerwca 2016 r. skarżący złożył do sądu pismo, w którym wniósł o "kasację" ww. zarządzenia oraz wydanie nowego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Żądanie uchylenia (kasacji) zarządzenia referendarza jest niezasadne.
Treść art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej w skrócie jako P.p.s.a.) nie pozostawia żadnych wątpliwości.
Zgodnie z przywołanym przepisem wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W związku z tym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 kwietnia 2016 r. skarżący otrzymał formularz PPF i został zobowiązany do jego wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Ponieważ skarżący nie zastosował się do powyższego zarządzenia, pozostawienie wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, było w pełni uzasadnione.
Zawarte w sprzeciwie żądania skarżącego o nadanie sprawie trybu z urzędu bez żadnych opłat, nie zasługują na uwzględnienie.
Referendarz sądowy wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym, strony, stosownie do art. 199 P.p.s.a., ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Zgodnie z art. 220 § 1 zdaniem pierwsze P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Dopóki skarżący nie uiści należnej opłaty albo nie zostanie zwolniony z jej uiszczenia postanowieniem referendarza sądowego, sąd nie rozpozna jakichkolwiek dalszych żądań skarżącego.
Zwolnienie z tego obowiązku może nastąpić jedynie w drodze przyznania przez referendarza sądowego prawa pomocy. Jednakże jego przyznanie wymaga, aby skarżący złożył na urzędowym formularzu o symbolu PPF wniosek wraz z oświadczeniem o swoim o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, czego skarżący, mimo stosownego wezwania i pouczenia o skutkach jego niewykonania, nie uczynił.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 260 § 1-3 P.p.s.a. utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 29 kwietnia 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.
AKE.