Uzasadnienie
Skarżąca wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. określającej nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym do wpłaty w podatku od towarów i usług za okres: luty, kwiecień, czerwiec, lipiec-grudzień 2012 r., nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w podatku od towarów i usług za okres: styczeń, marzec i maj 2012 r. oraz obowiązek zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
W treści zaskarżonego postanowienia organ pouczył, że w zakresie niezgodności z prawem powyższe rozstrzygnięcie może być zaskarżone, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1, art. 13 § 2, art. 52, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 30 dni od daty jego otrzymania, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł..
Przedmiotowe postanowienie strona skarżąca otrzymała w dniu 2 stycznia 2017 r.
Skarga na rozstrzygnięcie wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. została nadana na poczcie 1 lutego 2017 r. bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
W trybie art. 54 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w dniu 3 lutego 2017 r., przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Kwestię sposobu i terminu składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowiąc, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powyższych unormowań wynika, iż datą miarodajną dla oceny tego, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji publicznej (osobiście lub za pośrednictwem poczty).
Jak wyżej wskazano, zakwestionowane postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 2 stycznia 2017 r. Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni, to tym samym strona powinna złożyć skargę do Sądu, ale za pośrednictwem organu, najpóźniej do 1 lutego 2017 r. Pomimo odpowiedniego pouczenia, skarga przesłana została 1 lutego 2017 r. bezpośrednio na adres Sądu, zamiast za pośrednictwem organu, jak wymaga tego przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. Sąd przekazał organowi 3 lutego 2017 r. Tym samym dzień 3 lutego 2017 r. uznać należało za datę złożenia skargi.
Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca.
Z uwagi na fakt, że skargę złożono z uchybieniem terminu, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu, odrzucił skargę.
Ake.