Uzasadnienie
P. B. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 26 marca 2024 r. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor wyjaśnił, że po wniesieniu skargi uwzględnił ją w całości, to jest: postanowieniem z 17 maja 2024 r. uchylił w całości własne postanowienie z 26 marca 2024 r. nr 1001-IEE.7192.104.2023.18.DE UNP: 1001-24-045464 oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Tomaszowie Maz. z 18 października 2023 r. nr 1023-SEE.7113.1.2023.4333 UNP 1023-23-070706 i umorzył prowadzone wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne. Jednocześnie stwierdził, że jego działanie nie było obarczone wadą w postaci braku podstawy prawnej albo rażącego naruszenia prawa. W uzasadnieniu wyjaśnił, że wobec treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 października 2013 r., SK 40/12, podzielił podniesiony w skardze zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego. W konsekwencji konieczne stało się uchylenie wydanych w sprawie postanowień i umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W rozpoznawanej sprawie organ egzekucyjny, korzystając z uprawnienia przyznanego na podstawie cytowanego przepisu, uchylił zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym postanowieniem organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie egzekucyjne. Z obrotu prawnego zostało zatem wyeliminowane postanowienie stanowiące przedmiot skargi oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, a samo postępowanie egzekucyjne — zgodnie z wnioskiem strony zawartym w skardze — zostało umorzone. W ten sposób dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bezprzedmiotowość postępowania stanowi podstawę do jego umorzenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., zaś o kosztach postępowania rozstrzygnął w oparciu o art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.
A.M.