Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 lutego 2010 r. podatnik złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. uchylającą decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. ustalającą zobowiązanie podatkowe z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2004 od dochodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.
W piśmie z dnia 4 czerwca 2010 r. skarżący złożył oświadczenie, iż cofa skargę i wnosi o zwrot całego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności. W tym stanie sprawy cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne i wiążące dla Sądu.
Skuteczne cofnięcie skargi oznacza, iż Sąd z urzędu, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwraca skarżącemu cały uiszczony wpisu od skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
t.n.