Uzasadnienie
W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę żądając wymierzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 1200/09.
Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 32/13 Referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnił go od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła dla skarżącego adwokat S. C..
Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.
Pismem z dnia 15 lutego 2014 r. skarżący poinformował, że wypowiedział pełnomocnictwo adwokatowi z urzędu S. C..
W dniu 3 marca 2014 r. adwokat S. C. wniosła w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od wskazanego powyżej wyroku, w którym wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
W piśmie z dnia 14 kwietnia 2014 r. wyjaśniła, że pismo skarżącego, oznaczone jako odwołanie pełnomocnictwa, otrzymała w dniu 5 marca 2014 r., tj. dwa dni po wysłaniu skargi kasacyjnej. Podtrzymała wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu.
W dniu 25 lutego 2014 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata P. J., złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 32/13. Do skargi kasacyjnej załączono pełnomocnictwo procesowe, którego skarżący udzielił ww. adwokatowi w dniu 25 lutego 2014 r. (karta 162).
Postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi cofnął skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Kwestię wynagrodzenia adwokata z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu reguluje art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie: p.p.s.a. oraz § 19 w związku z przepisem § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokackie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków, zgodnie zaś z drugim z nich koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Sąd zasądza tak ustalone koszty, jeśli pełnomocnik, stosownie do § 20 powołanego rozporządzenia, złoży wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Wniosek złożony w niniejszej sprawie zawiera oświadczenie o powyższej treści. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowało się stanowisko, zgodnie z którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie za faktycznie udzieloną pomoc prawną, przy czym udzielenie pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu powinno zmierzać bezpośrednio do poprawy lub ochrony sytuacji prawnej osoby, której pomoc jest udzielana (vide: postanowienia NSA z 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt. II OZ 321/10 oraz z dnia 17 września 2012 r. sygn. akt. II FZ 727/12 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych –www.nsa.gov.pl).
W ocenie sądu wniosek złożony przez adwokat S. C. zasługuje na uwzględnienie, pomimo że skarżący wypowiedział pełnomocnictwo wnioskodawczyni i ustanowił pełnomocnika z wyboru. Sąd wziął pod uwagę, że pełnomocnik ustanowiona z urzędu, poprzez sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej faktycznie udzieliła pomocy prawnej skarżącemu. Sporządzając skargę nie miała przy tym wiedzy, że skarżący zamierza wypowiedzieć jej pełnomocnictwo.
W tym stanie należało, stosownie do powołanych przepisów, przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 120 zł wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 250 p.p.s.a. oraz § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, orzeczono jak w postanowieniu.
J.B.