Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] roku skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi E. K. wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2002 roku.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [....] roku skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczone zostało w dniu 14 kwietnia 2006 roku.
Wyrokiem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję.
Na skutek skargi kasacyjnej organu administracji Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 stycznia 2008 roku uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Z uzasadnienia wynika, że NSA stwierdził, że w aktach sprawy znajduje się niepodpisana skarga, nie wynika natomiast, aby skarżąca uczyniła zadość wezwaniu do usunięcia braków formalnych i podpisała skargę. W trakcie rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na wezwanie przewodniczącego pełnomocnik organu okazał odpis skargi, który w swej treści formalnej jest identycznym dokumentem, jak ten który znajduje się w aktach sądowych, a więc również pozbawionym podpisu skarżącej. Natomiast sama skarżąca obecna na rozprawie przed sądem kasacyjnym zapytana przez przewodniczącego oświadczyła, iż nie pamięta, czy była wzywana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd pierwszej instancji powinien odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Poza tym NSA wskazał, że w świetle art. 4 pkt 4 ustawy o VAT z 19993 roku eksport towarów ma miejsce wówczas, jeżeli spełnione zostały przesłanki: nastąpił wywóz towarów z polskiego obszaru celnego, wywóz towarów potwierdzony został przez graniczny urząd celny oraz wywóz ten nastąpił w wykonaniu czynności określonych w art. 2 ust. 1 i 3 ustawy. W sprawie sporne było spełnienie trzeciej przesłanki, ponieważ organy podatkowe nie kwestionowały, iż miał miejsce wywóz towarów potwierdzony przez graniczny urząd celny na dokumencie SAD z dnia 11 października 2002 roku. Natomiast z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika jednak, aby Sąd pierwszej instancji kwestię tę przesądził.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony. Natomiast skarga kierowana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pism w postępowaniu sądowym oraz dodatkowo zawierać przesłanki z art. 57 § 1 cytowanej ustawy. Skarga powinna być podpisana. Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 punkt 3 w/w ustawy, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zaś w myśl art. 58 § 3 sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
E. K. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. W zakreślonym terminie nie wykonała zarządzenia Przewodniczącego. Braku tego nie sanuje, tak jak to podnosił pełnomocnik skarżącej, oświadczenie złożone przez skarżącą w toku rozprawy, że popiera skragę. Z § 33 Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Z 2003 roku, Nr 169, poz. 1646) wynika, że w przypadku wezwania strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, poprawienie lub uzupełnienie skargi może nastąpić również przez złożenie przez stronę skarżącą oświadczenia do protokołu, który sporządza sekretarz sądowy. W niniejszej sprawie E. K. nie złożyła stosownego oświadczenia, w terminie wskazanym w art. 58 pkt 1 punkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
D.T.