Uzasadnienie
W dniu [...]roku G. L. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą kwotę zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych. Skarga zawierała wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych.
W złożonym na wezwanie sądu urzędowym formularz PPF skarżąca rozszerzyła swój wniosek domagając się również ustanowienia doradcy podatkowego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach G. L. wskazała, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym dochodem miesięcznym jest jej renta chorobowa I grupy w wysokości około 928 zł brutto. Skarżąca, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym o powierzchni ok. 34 m2. Miesięczne koszty eksploatacyjne związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą, ok. 400 zł. W związku z licznymi schorzeniami skarżąca od 150 do 200 zł miesięcznie musi przeznaczyć na leki wobec powyższego nie posiada środków na pokrycie kosztów procesu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy G. L. wskazała, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym dochodem miesięcznym jest jej renta chorobowa I grupy w wysokości około 863 zł netto. Skarżąca, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym o powierzchni ok. 34 m2. Miesięczne koszty eksploatacyjne związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą, ok. 400 zł. W związku z licznymi schorzeniami skarżąca od 150 do 200 zł miesięcznie wydaje na leki. Uwzględniając powyższe treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wysokość wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie 100 zł należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Miesięczny dochód w jej gospodarstwie domowym oraz wysokość obciążeń, jakie musi ponieść w tym postępowaniu, uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
P.Z-C.