Uzasadnienie
W. O. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] 2020 roku w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2013 r. W dniu 26 czerwca 2020 r. skarżący uiścił kwotę 400 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia 27 lipca 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez podanie numeru PESEL skarżącego, zgodnie z wymaganiami art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: p.p.s.a. oraz do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w kwocie 15.960 zł. Wezwania doręczono na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 10 sierpnia 2020 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, pełnomocnik skarżącego nie usunął braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Z kolei w myśl art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
Ponadto przepis art. 230 § 1 i p.p.s.a. stanowi, iż od skargi pobiera się wpis, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Ponieważ przedmiotowa skarga nie spełniała powyższych wymogów sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych i fiskalnych skargi.
Z akt sprawy wynika, że wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 sierpnia 2020 r., a siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania sądu upłynął bezskutecznie.
W konsekwencji sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Orzeczenie o zwrocie wpisu znajduje swoją podstawę prawną w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ak