Uzasadnienie
24 marca 2009 roku S. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] pozostawiające bez rozpoznania odwołanie podatnika od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-W. odmawiającej podatnikowi umorzenia odsetek za zwłokę z tytułu nieterminowej wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za maj 2007 roku. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
W złożonym na wezwanie sądu w dniu 11 maja 2009 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący rozszerzył żądanie domagając się przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego z uwagi na niskie dochody. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz akt administracyjnych sprawy wynika, że S. A. wspólnie z żoną oraz dwójka studiujących dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę żony w wysokości 1.100 zł netto oraz stypendiów socjalnych otrzymywanych z Uniwersytetu Łódzkiego (400 zł) oraz Politechniki Łódzkiej (470 zł) przez jego studiujące dzieci zamyka się kwotą 1970 zł netto. Firma należąca do skarżącego znajduje się w likwidacji i wszystkie dochody uzyskane ze sprzedaży jej majątku pozostają w zarządzie Syndyka.
Skarżący wraz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu własnościowym spółdzielczym o powierzchni 54 m2 będącym własnością jego dzieci, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Stałe wydatki eksploatacyjne zamykają się kwotą około 550 zł
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy S. A. wskazał, iż wspólnie z żoną oraz dwójka studiujących dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą 1970 zł netto. Firma należąca do skarżącego znajduje się w likwidacji i wszystkie dochody uzyskane ze sprzedaży jej majątku pozostają w zarządzie Syndyka. Skarżący wraz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu własnościowym spółdzielczym o powierzchni 54 m2 będącym własnością jego dzieci, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Stałe wydatki eksploatacyjne zamykają się kwotą około 550 zł. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.