Uzasadnienie
W dniu 24 marca 2009 roku M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. O.Z. w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2007 oraz kwiecień 2008 roku.
W odpowiedzi na wezwanie sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący nadesłał pismo z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, w którym oświadczył, iż nie stać go na uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 500 zł bowiem utrzymuje się z renty w wysokości 1.651 zł miesięcznie, której na skutek zajęcia komorniczego faktycznie otrzymuje kwotę 966 zł z uwagi na przebyty zawał na leki miesięcznie wydaje kwotę około 200 zł. Oświadczył także, iż zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu, którego koszt najmu oraz opłat pochłania kwotę rzędu 500 zł miesięcznie.
W złożonym na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach M. B. wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z konkubiną, która pozostaje na jego utrzymaniu. Skarżący nie posiada żadnego majątku poza meblami i podstawowym sprzętem gospodarstwa domowego. Oświadczył ponadto, iż jest obciążony obowiązkiem spłaty kredytów co powoduje, iż zalega z zapłatą za mieszkanie.
Referendarz zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. B. wskazał, iż wspólnie z pozostającą na jego utrzymaniu konkubiną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania są dochody z jego renty kwocie około 966 zł netto miesięcznie, z uwagi na zajęcie komornicze. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu którego koszty czynszu i opłat wynoszą około 500 zł miesięcznie, wskazał, iż zalega z opłatami za mieszkanie bowiem jest jeszcze obciążony obowiązkiem spłaty kredytu, ponadto w związku z zawałem mięśnia sercowego około 200 zł miesięcznie wydaje na leki i leczenie. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.