Uzasadnienie
W dniu 30 sierpnia 2013 r. do Izby Skarbowej w Ł. został złożony wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. ustalającą K. S. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. w kwocie 839.882 zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w wysokości 1.119.843 zł.
Podstawą złożenia przedmiotowego wniosku był wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09, opublikowany w Dzienniku Ustaw w dniu 27 sierpnia 2013r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 985), w którym Trybunał orzekł, między innymi, iż art. 20 ust.3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 roku do 31 grudnia 2006 roku, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji, art. 240 § 1 pkt 8 O.p.
Postanowieniem z dnia [...] r., Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wznowił postępowanie na wniosek strony.
Następnie, postanowieniem z dnia [...] r., Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. zawiesił z urzędu wznowione na żądanie strony postępowanie.
Zawieszenie postępowania wynikało z faktu złożenia przez Marszałka Sejmu wniosku z dnia 9 grudnia 2013r. do Trybunału Konstytucyjnego, w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści pkt I.2 w związku z pkt I.3 i pkt II wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik strony wniósł zażalenie.
Postanowieniem z dnia [...] r., Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w dniu [...]r. pełnomocnik strony zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
W piśmie procesowym z 5 maja 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania sądowego, jako bezprzedmiotowego oraz o miarkowanie kosztów postępowania sądowego, wskazując, że postanowieniem z [...] r. podjął zawieszone postępowanie wznowieniowe. Wyjaśnił, że postanowieniem z 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt SK 18/09 Trybunał Konstytucyjny odmówił wyjaśnienia wątpliwości co do treści części I punktu 2 w związku z punktem 3 i częścią II wyroku z dnia 18 lipca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej złożył do akt decyzję z [...] r., którą po przeprowadzeniu wznowieniowego postępowania uchylił w całości decyzje wymiarowe wydane w obu instancjach i umorzył postępowanie w sprawie.
W piśmie z 10 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę i wnosi o zwrot wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270; zwanej dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie negatywnych przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności.
W tym stanie sprawy Sąd uznając, że skarga została skutecznie cofnięta, umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy.
Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił jak w sentencji.
J.B.