Uzasadnienie
W dniu 10 lutego 2017 roku M. D.-K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku ustalającą jej zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że wspólnie z mężem i pięcioletnią córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę jej męża oraz jej renta socjalna w łącznej wysokości ok. 1.930 zł netto miesięcznie. Strona nie posiada żadnego majątku, poza samochodem osobowym o wartości ok. 8.000 zł i motocyklem o wartości 4.000 zł. Wnioskodawczyni mieszka w wynajętym lokalu którego czynsz najmu wynosi 1.000 zł miesięcznie, jest chora na cukrzycę insulinozależną z powikłaniami oraz wymaga rehabilitacji po wypadku komunikacyjnym i z tego tytułu ponosi koszty leczenie i rehabilitacji w wysokości ok. 500 zł miesięcznie.
Dodatkowo wskazał, że jej mąż obciążony jest obowiązkiem alimentacyjnym, na rzecz swoich dzieci z poprzedniego związku w łącznej wysokości 1.110 zł, dlatego w utrzymaniu musi pomagać im matka skarżącej.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni wspólnie z mężem i pięcioletnią córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę jej męża oraz jej renta socjalna w łącznej wysokości ok. 1.930 zł netto miesięcznie. Strona nie posiada żadnego majątku, poza samochodem osobowym o wartości ok. 8.000 zł i motocyklem o wartości 4.000 zł. Wnioskodawczyni mieszka w wynajętym lokalu którego czynsz najmu wynosi 1.000 zł miesięcznie, jest chora na cukrzycę insulinozależną z powikłaniami oraz wymaga rehabilitacji po wypadku komunikacyjnym i z tego tytułu ponosi koszty leczenie i rehabilitacji w wysokości ok. 500 zł miesięcznie, jej mąż obciążony jest obowiązkiem alimentacyjnym, na rzecz swoich dzieci z poprzedniego związku w łącznej wysokości 1.110 zł, dlatego w utrzymaniu musi pomagać im matka. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (1.952 zł), stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AKE.