Uzasadnienie
A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 roku.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] roku, wydanym na rozprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zawiesił postępowanie w sprawie w związku ze złożeniem przez Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 rok. W uzasadnieniu Sąd przyjął, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy uzależnione jest od wyniku postępowania w sprawie o sygnaturze akt [...]. Zaskarżona bowiem w tej sprawie decyzja określa wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, która z kolei ma wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.
Wyrokiem z dnia [...] roku, sygn. akt [...], Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wydanego w dniu [...] roku w sprawie o sygn. akt [...].
W związku z ustaniem przyczyny zawieszenia postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia [...] roku podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne, a sprawa została wpisana pod nowy numer do repertorium SA ([...]).
W piśmie z dnia 15 kwietnia 2011 roku skarżąca Spółka zawarła oświadczenie, że cofa skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Podkreślić przy tym należy, że czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, K. Pietrzykowski (red.), Warszawa 1997, t. II, s. 153). Sąd uznaje wycofanie skargi na decyzję administracyjną za niedopuszczalne także wtedy, jeżeli w wyniku takiego wycofania i w konsekwencji umorzenia postępowania pozostawałaby w obrocie prawnym decyzja dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 1987 r., sygn. akt IV SA 337/87, ONSA 1987, nr 2, poz. 57).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. w rozpoznawanej sprawie należy uznać, iż skarżąca Spółka skutecznie cofnęła skargę, Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a.
W kwestii zwrotu wpisu sądowego orzeczono zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
P.Z-C.