Uzasadnienie
W dniu 11 stycznia 2018 r. P. N. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok, w wysokości 496.494 zł.
Do skargi załączył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podniósł, że sytuacja majątkowa nie pozwala mu na pokrycie kosztów profesjonalnego pełnomocnika, ponieważ miesięcznie pozostaje mu do dyspozycji kwota 600 zł.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną A. i córką M..
Według złożonego oświadczenia skarżący nie posiada żadnego majątku ruchomego ani nieruchomego, jak również oszczędności i papierów wartościowych.
Małżonkowie utrzymują się z wykonywanej działalności gospodarczej, z której uzyskują dochód w wysokości 1.600 zł.
Z tej kwoty pokrywają wydatki na wyżywienie -1.200 zł, leki – 100 zł, media – 100 zł oraz środki czystości 200 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).
W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Podkreślenia wymaga przy tym, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Referendarz sądowy doszedł do przekonania, że wniosek skarżącego jest wiarygodny i zasługuje w całości na uwzględnienie. Skarżący i jego żona utrzymują się z wykonywanej działalności gospodarczej z której uzyskują dochód w wysokości 1.600 zł. Dochód ten w całości przeznaczony jest na wydatki konieczne do utrzymania trzyosobowej rodziny. Nie ulega wątpliwości, że skarżący nie jest w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności by pokryć koszty sądowe i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AKE.