Uzasadnienie
I SA/Łd 354/11
W piśmie z dnia [...] r. skarżący wniósł o wyłączenie Sędziego WSA J. T. od orzekania w sprawie o sygn. akt [...]. Uzasadniając swój wniosek wskazał, iż wobec przewodniczenia przez Sędziego WSA J. T. w składzie orzekającym w sprawie [...], Sędzia ta powinna być wyłączona w sprawie niniejszej.
W dniu [...] roku Sędzia WSA J. T. złożyła oświadczenie, iż nie są Jej znane żadne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do Jej bezstronności w sprawie. Oświadczyła również, że nie zachodzą podstawy do wyłączenia z mocy ustawy określone w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.).
Powyższe oznacza, iż wyłączenie sędziego może być uzasadnione dwiema grupami przyczyn:
- 1) przesłankami skutkującymi wyłączeniem sędziego z mocy ustawy oraz
- 2) przesłankami uzasadniającymi wyłączenie sędziego na wniosek.
Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały wymienione w sposób enumeratywny, stanowią zamknięty katalog i nie można ich interpretować w sposób rozszerzający. Opierają się one na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że - niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie - czynią prawdopodobnym przypuszczenie, iż rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymaganiom bezstronności.
Z kolei przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony lub na żądanie tego sędziego, którego dotyczą, nie są wymienione w ustawie w sposób wyczerpujący. Ustawodawca ograniczył się jedynie do ogólnego stwierdzenia, że chodzi o taki "stosunek osobisty" między sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, który "mógłby wywoływać wątpliwości co do bezstronności sędziego" (iudex suspectus). W konsekwencji zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego.
W rozpoznawanej sprawie A. M. wniósł o wyłączenie Sędziego WSA J. T. od orzekania w sprawie o sygn. akt [...]. Uzasadniając swój wniosek wskazał, iż wobec przewodniczenia przez Sędziego WSA J. T. w składzie orzekającym w sprawie [...], Sędzia ta powinna być wyłączona w sprawie niniejszej.
Uzasadniając swój wniosek A. M. w żadnym stopniu nie odniósł się do przesłanek zawartych w art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziego spoczywa na wnioskodawcy (art. 20 § 1 cyt. ustawy). Podniesiona przez skarżącego okoliczność nie może stanowić podstawy uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie. Sędzia nie podlega wyłączeniu z mocy ustawy z tej przyczyny, że poprzednio orzekał w innej, nawet jeśli sprawa ta toczyłaby się między tymi samymi stronami (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2002 r., sygn. akt II UKN 307/01 OSNP 2003/24 poz. 600).
Zauważyć w tym kontekście należy, iż sprawa o sygn. akt [...] dotyczy innego skarżącego, a ponadto decyzje w niej wydane nie są decyzjami dotyczącymi sprawy niniejszej. Tym samym nie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego należy uznać za nieuzasadniony.
Wobec powyższego na podstawie art. 22 § 1 i 2 w zw. z art. 18 § 1 i 19 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
P.Z-C.