Uzasadnienie
W skardze z [...]. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]. wydaną w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z o.o. w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r., skarżący – A. O. – zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że bezpodstawna decyzja organu pierwszej, jak i drugiej instancji powoduje niepowetowane szkody. Decyzje te wpływają na istotne uszczuplenie majątku podatnika, zaś okoliczności sprawy wskazują na istnienie prawdopodobieństwa ich uchylenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.
Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej złożenie wniosku o wstrzymanie wykonalności (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, LexPolonica). Obowiązek uregulowania zaległości podatkowych w każdym bowiem przypadku, niezależnie od zamożności podatnika, łączy się z obniżeniem jego dochodu. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu.
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do skorzystania z możliwości przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze treść przytoczonych powyżej przepisów prawa, w pierwszym rzędzie, zważyć należy, że argumentacja wniosku opierająca się na stwierdzeniu, iż za wstrzymaniem przemawia wadliwość zaskarżonej decyzji, nie zasługuje na aprobatę. Po pierwsze, wadliwość zaskarżonej decyzji nie jest przesłanką wymienioną w art. 61 § 3 p.p.s.a. Po drugie na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie zaskarżanej decyzji Sąd nie zajmuje się zasadnością skargi. O tym czy skarga jest zasadna Sąd merytorycznie orzeknie na rozprawie.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący nie przytoczył jakichkolwiek okoliczności, które by uprawdopodobniały, że twierdzenie o spowodowaniu przez zaskarżoną decyzję niepowetowanych szkód nie jest gołosłowne. Nie ma w tej sytuacji podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla strony skarżącej realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W tej sytuacji sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
ake