Uzasadnienie
W dniu 15 lutego 2017 roku M. A. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku odmawiającą skarżącej umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok oraz zmiany wcześniejszej decyzji w części dotyczącej terminu płatności 18 raty wraz z opłatą prolongacyjną. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w osobie I. K..
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz akt sprawy wynika, że strona samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura w wysokości 1.101 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek skarżącej stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 46 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawczyni zamykają się kwotą ok. 560 zł (czynsz, prąd, gaz, woda, telefon). Wnioskodawczyni obciążona jest także obowiązkiem spłaty w ratach swoich zaległości podatkowych oraz z tytułu nieopłaconych składek ZUS miesięczna rata wynosi ok. 434 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącej jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego (punkt 2 skargi), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura w wysokości 1.101 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek skarżącej stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 46 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawczyni zamykają się kwotą ok. 560 zł (czynsz, prąd, gaz, woda, telefon). Wnioskodawczyni obciążona jest także obowiązkiem spłaty w ratach swoich zaległości podatkowych oraz z tytułu nieopłaconych składek ZUS miesięczna rata wynosi ok. 434 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej 500 zł, stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Ake.