Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-B. określającą M. K. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I-IV kwartał 2014 r.
W uzasadnieniu decyzji wskazano w szczególności, że w 2014 r. podatnik prowadził działalność gospodarczą pod nazwą PPH A, której przedmiotem była produkcja wyrobów dziewiarskich. Poza działalnością gospodarczą w tym zakresie strona uzyskała również przychód z licznych transakcji sprzedaży płyt winylowych na platformie aukcyjnej Allegro prowadzonej z wykorzystaniem nazwy użytkownika o identyfikatorze "B" należącym do podatnika. Transakcje zakupu japońskich płyt winylowych na portalu aukcyjnym eBay oraz transakcje sprzedaży płyt nie zostały wykazane w rejestrach zakupu i sprzedaży towarów i usług za poszczególne kwartały 2014 r.
Środki finansowe pochodzące ze sprzedaży płyt winylowych wraz z kosztami wysyłki były wpłacane przez kupujących (osoby fizyczne) na rachunek bankowy, należący do M. K. i jego małżonki bezpośrednio lub za pośrednictwem Spółki Akcyjnej C z siedzibą w P. czy operatora pocztowego. Powyższy rachunek bankowy był nadto obciążony opłatami za wystawianie ogłoszeń lub prowizji z tytułu sprzedaży na portalu Allegro, a także opłatami za zakup płyt winylowych na portalu eBay (w serwisie PayPal za pośrednictwem firmy D). M. K. jest od 2008 r. użytkownikiem portalu aukcyjnego eBay, konto "B", na którym występuje wyłącznie jako nabywca towarów. Na portalu tym istnieje 3.691 pozytywnych komentarzy związanych z transakcjami strony z japońskimi podmiotami, które zajmowały się profesjonalnym handlem używanymi płytami pochodzącymi z Japonii.
Brak jest możliwości przypisania wpłat na rachunek bankowy podatnika i jego żony do konkretnej sprzedaży, gdyż kwoty wpłat na rachunek bankowy są wyższe od wartości sprzedaży wykazanych na wydruku Allegro i mogą obejmować dodatkowo inne należności niż zapłata za towar (koszty wysyłki, pakowania itp.). Na wydruku z rachunku bankowego brak jest wskazania przez nabywców towarów numeru aukcji. Dane udostępnione przez portal Allegro zawierają informacje co do nazwy towaru, ilości, ceny i daty sprzedaży dokonanej przez stronę i stanowiły podstawę do ustalenia wartości sprzedaży płyt winylowych w 2014 r. Nabywcy używanych płyt winylowych na portalu Allegro (użytkownik "B") potwierdzili bardzo dobry stan techniczny płyt, które nosiły niewielkie ślady użytkowania.
Podatnik w 2014 r. sprzedał za pośrednictwem portalu Allegro 640 sztuk płyt za łączną kwotę 74.924,29 zł. Strona prowadziła sprzedaż płyt winylowych (użytkownik "B") od 2008 r., a w okresie od stycznia 2016 r. do marca 2017 r. wystawiła na portalu Allegro ponad 700 ofert sprzedaży płyt winylowych z Japonii.
W ocenie organu podatnik dokonując sprzedaży użyczonych płyt winylowych działał jako podatnik podatku od towarów i usług prowadzący działalność gospodarczą (art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT). Wartość niezaewidencjonowanej sprzedaży używanych płyt winylowych w 2014 r. (74.924,29 zł) ustalono na podstawie wydruku transakcji przeprowadzonych w tym roku za pośrednictwem portalu Allegro. Podatnik nie przedstawił żadnych dokumentów dotyczących nabycia płyt winylowych.
W skardze do sądu administracyjnego na powyższa decyzję M. K. wniósł o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucono:
- 1. Naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej - przez dowolne uznanie, że:
- a) sprzedaż płyt winylowych dokonywana w okolicznościach takich, jak skarżący nie miała charakteru czynności zarządzania majątkiem prywatnym, lecz miała charakter zawodowy;
- b) podatnik prowadził sprzedaż płyt winylowych o charakterze ciągłym i zorganizowanym oraz że właśnie w tym celu nabywał kolejne egzemplarze płyt w sytuacji, gdy organy podatkowe nie wykazały, które płyty winylowe zostały nabyte a następnie odsprzedane w okresie objętym postępowaniem, a wykazanie tej okoliczności obciąża organy podatkowe;
- c) okoliczności sprawy nie potwierdzają, że wyprzedawane płyty stanowiły prywatną i gromadzoną od wielu lat kolekcję należącą do skarżącego;
- d) istnieje sprzeczność między wyjaśnieniami strony z 14 października 2016 roku a odwołaniem z 9 kwietnia 2018 roku w sytuacji, gdy chodziło o płyty tego samego wykonawcy, ale o różne wydania, co ma zasadnicze znaczenie w przypadku płyt winylowych;
- e) sprzedawane przez podatnika egzemplarze płyt (przykładowo wymienione na s. 27 uzasadnienia zaskarżonej decyzji) były identyczne, podczas gdy organ nie wykazał, że płyty te nie pochodziły z różnych wydań tego samego albumu;
- f) płyty nabywane na portalu e-Bay były dokładnie tymi płytami, które podatnik sprzedawał na portalu Allegro.pl, podczas gdy ciężar wykazania tej okoliczności obciąża organy podatkowe, które nie mogą dokonywać dowolnych (niekorzystnych dla podatnika) ustaleń pozostających w sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego;
- g) wszystkie sprzedawane płyty winylowe były w bardzo dobrym stanie w sytuacji, gdy nie potwierdzają tego zeznania przesłuchanych świadków, którzy zeznali, że nabywali zawsze płyty używane;
- h) uznanie, że w przypadku posiadania kolekcji płyt winylowych liczącej kilka tysięcy sztuk praktyki polegające na zbywaniu części kolekcji i uzupełnianiu jej o nowe albumy odbiegają od zwyczajnych praktyk i standardów;
- 2. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług przez jego wadliwe zastosowanie i uznanie, że dokonywana przez podatnika sprzedaż płyt winylowych stanowiących majątek prywatny stanowiła działalność gospodarczą w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów.
- 3. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług - przez nierozważenie, czy sprzedaż płyt dokonana przez podatnika może korzystać ze zwolnienia przedmiotowego jako dostawa towarów używanych oraz nierozważenie, według jakiego reżimu prawnego należy ocenić ewentualne zwolnienie przedmiotowe.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;
Skarga nie jest zasadna.
Chybione są podnoszone przez skarżącego zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Podstawowy spór w rozpoznawanej sprawie nie dotyczy okoliczności faktycznych (ustaleń), ale oceny, czy dokonywana przez podatnika w 2014 r. sprzedaż płyt winylowych stanowiła działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r., poz. 1054 ze zm., dalej "ustawa o VAT"). W celu dokonania tej oceny organy podatkowe zgromadziły wystarczający materiał dowodowy, a ocena tego materiału została dokonana bez przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów wyznaczonych art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej "O.p."). W szczególności organy podatkowe ustaliły w sposób jednoznaczny ilość transakcji sprzedaży płyt w 2014 r., czy też wartość dokonanej sprzedaży. Nie jest też kwestionowane, że podatnik tego rodzaju działalność prowadzi już od 2008 r., a równocześnie dokonuje zakupu płyt japońskich za pośrednictwem portalu eBay. Zebrany w sprawie materiał dowodowy stanowił wystarczającą podstawę do oceny, że sprzedaż płyt winylowych w 2014 r. wyczerpuje znamiona działalności gospodarczej.
W 2014 r. podatnik sprzedał 640 płyt o łącznej wartości ok 75.000 zł dokonując jednocześnie za pośrednictwem portalu eBay zakupu płyt za kwotę ponad 50.000 zł. W niektórych dniach podatnik zawierał kilka transakcji (4-5, a nawet 6 – np. 14.01.2014 r.), trudno więc uznać, że taka sprzedaż miała charakter okazjonalny. Niewątpliwie taka ilość transakcji wymagała stosownych ogłoszeń o sprzedaży, czy podejmowania szeregu działań związanych np. z odpowiednim zapakowaniem płyt i ich wysyłką w stosownym terminie. Oczywiście podatnik może interesować się muzyką i kolekcjonować płyty, ale to jeszcze nie oznacza, że nie może równocześnie zajmować się działalnością gospodarczą związaną z obrotem płytami winylowymi. Ilość i częstotliwość dokonywanych transakcji wykracza poza działania związane ze sprzedażą majątku prywatnego w celu odnowienie posiadanej kolekcji. Organy podatkowe w świetle zgromadzonego materiału dowodowego były uprawnione do oceny, że podatnik nie dokonywał jednostkowych, sporadycznych sprzedaży płyt z własnej kolekcji, ale prowadził działalność gospodarczą w tym zakresie.
Podatnik w rejestrach nabyć VAT nie wykazał nabycia towarów handlowych w postaci płyt winylowych. To skarżący dokonywał zakupu płyt winylowych i był obowiązany do ich ewidencjonowania. Jedynie podatnik posiada wiedzę kiedy i jakie płyty zostały przez niego zakupione i nie może żądać od organów podatkowych, aby to one prowadziły za stronę rejestru zakupu. Braki w ewidencji skarżącego nie mogą obciążać organów podatkowych.
Podatnik wskazywał, że sprzedawał wyłącznie pojedyncze (niepowtarzające się) egzemplarze płyt. Tylko dlatego organy podatkowe wykazały, iż podatnik sprzedawał również po kilka płyt tego samego wykonawcy i o tym samym tytule nie można wykluczyć, że były to płyty pochodzące od różnych wykonawców, jednak ta okoliczność nie ma decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Wbrew zarzutom skargi wszyscy przesłuchani świadkowie potwierdzili bardzo dobrą jakość nabywanych płyt (bardzo zadbane, jak nowe, od bardzo dobrych do doskonałych, ślady używania w postaci drobnych rys). Skarżący w badanym okresie sprzedawał niemal wyłącznie płyty pochodzące z Japonii. Nie są więc wiarygodne twierdzenia strony, że przedmiotem sprzedaży były płyty gromadzone od początku lat 80-tych, pochodzące z zakupu na giełdach, czy przywożone przez znajomych z tzw. zachodu. W tamtym okresie na rynku polskim (czy szerzej europejskim) płyty wytwarzane w Japonii były spotykane niezwykle rzadko.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności (ust. 1). Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (ust. 2).
Organy podatkowe w sposób przekonujący wykazały, że skarżący w 2014 r. dokonywał sprzedaży używanych płyt japońskich w sposób ciągły i zorganizowany. Działalność taka była prowadzona przez skarżącego także w latach poprzedzających, jak i kolejnych okresach (w okresach I 2016 – III 2017 ponad 700 ofert sprzedaży płyt winylowych pochodzących z Japonii) za pośrednictwem portalu internetowego, który może wykorzystywany również do prowadzenia działalności gospodarczej.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przepis ten nie mógł mieć zastosowania w rozpoznawanej sprawie, gdyż sprzedaż płyt winylowych przez podatnika nie spełnia warunków wykorzystania towarów wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. Brak było podstaw do zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w 2014 r. Warunkiem bowiem zwolnienia na podstawie tego przepisu niezbędne było faktyczne wykorzystanie towaru i eksploatowanie go przez okres 6 miesięcy w prowadzonej działalności gospodarczej, co nie miało miejsca w rozpoznawanej sprawie.
Zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego a przy jej wydawaniu nie naruszono przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Z powyższych względów wobec braku uzasadnionych podstaw skargi z mocy art. 151 art. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.
ak