Postanowienie WSA w Łodzi z 29 kwietnia 2010 r., I SA/Łd 360/10

Rozpoznanie

w dniu 29 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. A. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi G. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu G. A. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Sentencja

Dnia 29 kwietnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska

Uzasadnienie

W dniu 31 marca 2010 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę G. A. na swoje postanowienie z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z uwagi na trudną sytuację materialną skarżącego.

Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji nadesłanych na wezwanie referendarza wynika, że G. A. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 1.565 zł brutto (1.310 zł netto) miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w wynajętym lokalu o powierzchni 12 m2 Skarżący jest osobą schorowaną leczy się na nadciśnienie tętnicze, zator prawego oka oraz prostatę z tego tytułu na leczenie wydaje co miesiąc kwotę około 350 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy G. A. wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 1.310 zł netto miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w wynajętym lokalu o powierzchni 12 m2, jest osobą schorowaną leczy się na nadciśnienie tętnicze, zator prawego oka oraz prostatę z tego tytułu na leczenie wydaje co miesiąc kwotę około 350 zł. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

MK