Uzasadnienie
T.Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o zameldowaniu w związku z przysługującą ulgą meldunkową w 2009 roku. Do skargi skarżąca załączyła złożony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku tym skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem Z. oraz 16-letnią córką D. Wskazała przy tym, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 150 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 5,35 ha. Jednakże obie te nieruchomości należą do majątku osobistego jej męża, podobnie jak samochód osobowy marki Volksvagen Passat, rocznik 1998.
Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że źródłem utrzymania rodziny są dochody męża, uzyskiwane z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej oraz czynszu z tytułu dzierżawy ww. nieruchomości rolnej, w łącznej kwocie 1.450 zł netto. Z dochodu tego pokrywane są wydatki na zakup żywności w kwocie 800 zł, środków czystości w wysokości 70 zł, pomocy naukowych dla córki w kwocie 150 zł, a także zakup odzieży w wysokości 80 zł. Pozostałe środki skarżąca przeznacza na zakup lekarstw.
Ponadto w uzasadnieniu wniosku skarżąca dodatkowo wyjaśniła, że jest osobą bezrobotną, obie z córką pozostają na wyłącznym utrzymaniu męża. Dochody jej męża w nikłym stopniu wystarczają na zaspokojenie koniecznych potrzeb rodziny.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem Z. oraz 16-letnią córką D. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, wraz córką pozostaje na wyłącznym utrzymaniu męża, który osiąga dochód w wysokości 1450 zł netto. Majątek męża skarżącej stanowią natomiast nieruchomości w postaci domu o pow. 150 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 5,35 ha, a ponadto samochód osobowy marki Volksvagen Passat, rocznik 1998. Rodzina ponosi wydatki związane z zakupem żywności, środków czystości, odzieży i pomocy naukowych dla córki w łącznej kwocie ok. 1.100 zł. Pozostałe środki skarżąca przeznacza na zakup lekarstw.
W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę kwotę dochodu rodziny i niezbędnych wydatków, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
(MSi)