Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł-P z dnia [...] r. określającą A. P. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok w kwocie 2.817.684,00 zł.
Wyrokiem z 12 stycznia 2017r., sygn. akt I SA/Łd 951/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję, zaś od ww. wyroku zarówno skarżący, jak Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wnieśli skargi kasacyjne, które nie zostały dotychczas rozpoznane.
Postanowieniem z [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł-P. z [...]r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty podatnika z 29 sierpnia 2016r. w kwocie 470.677 zł na poczet zaległości wynikającej z decyzji określającej A. P. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009r.
W skardze do sądu administracyjnego A. J. zakwestionował prawidłowość zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej w sytuacji, gdy wyrokiem z 12 stycznia 2017r., sygn. akt I SA/ŁD 951/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję określającą stronie wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 punkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016r., poz. 718) sąd może zawiesić postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W rozpoznawanej sprawie zagadnieniem wstępnym, od którego rozstrzygnięcia jest uzależniona prawidłowość zaskarżonego postanowienia o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009r. jest byt prawny decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]r.
W dacie orzekania w rozpoznawanej sprawie wyrok WSA w Łodzi z 12 stycznia 2017r. w sprawie I SA/Łd 951/16 nie jest prawomocny, gdyż zarówno skarżący, jak i organ administracji wnieśli od niego skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II FSK 1070/17).
Podkreślić należy, że korzystne dla skarżącego rozstrzygnięcie NSA może spowodować unicestwienie bytu prawnego cytowanej decyzji wymiarowej, co co w konsekwencji spowoduje, że wszelkie wpłaty staną się bezprzedmiotowe, wobec braku zaległości podatkowych, na poczet których miałyby być zaliczone. Zatem, aby uniknąć ewentualnych konsekwencji wynikających z niepewności co do prawnych losów ww. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych celowym jest zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie, która z całą oczywistością ma charakter wtórny i następczy wobec sprawy dotyczącej wymiaru zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009r.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
mko